Zeilhelden.nl is de nationale galerij van Nederlandse en Vlaamse zeilhelden. Op Zeilhelden kan iedereen zijn held nomineren én motiveren waarom hij/zij een plaats verdient in de heldengalerij. Zo werk je mee aan het samenstellen van deze Zeilhelden-Wiki. Volg Zeilhelden.nl op web, blog, facebook, Youtube en twitter. Zeilhelden is ook in boekvorm verschenen. 

NIEUWS

VOR-Brandblog: Thriller finish [27-05-2015]

Ricardo Pinto / Volvo Ocean Race
Wow! Brunel is vanochtend als eerste gefinished na een etappe van 19 dagen. Ik ben opgelucht. Eigenlijk plaatsvervangend opgelucht. Want hoe fijn moet het zijn voor Bouwe Bekking dat wat hij al de hele Volvo Ocean Race roept, ook waar is. Bootsnelheid is goed, daar ligt het niet aan. Dus in een etappe waar snelheid belangrijker was dan tactiek hebben de mannen van Brunel gedaan wat ze moesten doen. Winnen.

Maar eerlijk is eerlijk, zo simpel was het ook weer niet. Er moesten wel degelijk tactische beslissingen genomen worden. De laatste (grote) nog geen 3 dagen voor de finish. Stefan Coppers omschrijft het zo gevreesde windgat als een dartbord waarbij de bull?s eye het gebied zonder wind is. Hoe verder je naar buiten gaat hoe meer wind er is, maar ook hoe meer mijlen je vaart. Iedere boot moest dus beslissen welke route ze om de ?bull?s eye? zouden varen. En uiteindelijk verschoof het centrum ook nog eens naar boven! Dat was nog best een spannend momentje.

De grote winnaars uit dit verhaal waren Mapfre en Brunel. Stefan Coppers omschrijft het als: another stroke of luck. En zo moet het zijn. Pas als alles samen komt, kan je een etappe winnen. Deze keer was dat gereserveerd voor Team Brunel en het is mijn mening dat ze deze winst meer dan verdient hebben. De cracks Capey en Bekking passen misschien niet meer in dit newskool zeilen, het zou zeer onterecht zijn als de hele campagne was uitgegaan als een nachtkaars. Ze hebben nog even laten zien wat ze waard zijn en ook al hebben ze hun doelstelling niet gehaald, laten we hopen dat ze met een tevreden gevoel terug (gaan) kijken op deze editie van de Volvo Ocean Race.

Ondertussen heeft het Race Comite aangegeven dat er 4 protesten te behandelen zijn in Lissabon. Team SCA, Dong Feng en Mapfre moeten zich verantwoorden omdat ze binnen het Traffic Separation Scheme (TSS) tegen de verkeersrichting in zeilden. En nogmaals Team SCA omdat ze zich in de Rhode Island Sound exclusion zone bevonden. De datum van de protestbehandeling is nog niet bekend, maar ik ben erg benieuwd wat ze ermee gaan doen! Nog 3 weekjes en we kunnen de teams begroeten in Den Haag! Ik ben er bij, jij ook?

PS. Team Vestas doet vanaf nu weer mee! Leuk om weer 7 boten in het veld te zien en ik ben heel erg benieuwd hoe ze het gaan doen!
Angela Brandsma



Jonge honden op een Open 30 [19-05-2015]

Tsunami Open30 - Sailing Team is een club jonge zeilers van rond de 20 die de mazzel hebben dat ze met een 30 voets racer kunnen knallen. Ze hebben allemaal ervaring opgedaan in open bootjes en zijn nu druk met hun studie bezig. Nouja. Tussendoor moet er ook gevaren worden en dat hebben ze vorig jaar gedaan in onder andere de Cowes Week en afgelopen winter tijdens de Grevelingen Cup. Klaas Wiersma was erbij en filmde, met gevaar voor onderkoelde ledematen, het enthousiaste team op het water. Hoe ze het voor elkaar krijgen? Een erfenisje, een beetje eigen bijdragen van de zeilers en vooral veel prive een bedrijfssponsoren. Zo werkt dit jonge talent aan ervaring met veel LOL. Mooi dat dit kan!


VOR-Brandblog: New Skool Ocean Racing [18-05-2015]
(Foto Richard de Jonge)
Eigenlijk heb ik geen idee of ik trouwe volgers heb op deze site, maar als dat zo is, dan heb je vast een aantal updates gemist de afgelopen dagen. Het lastige van regelmatig bloggen is namelijk een balans vinden tussen mijn (onbetaalde) passie (volgen van de VOR) en mijn (onbetaalde) passie (zeilen van eigen wedstrijden).

Afgelopen 4 dagen was het de Kleine Sneekweek en deed ik mee in de Regenboog. 1 van de 16 niet-Olympische eenheidsklassen die meedeed met dit evenement. De Regenboog is een mannenklasse waar wij (ik als stuurvrouw samen met een midden?vrouw? en een mannelijke voordekker) een uitzondering zijn op de regel. Soms niet onverdienstelijk.

Met licht weer (tot 18 knopen) doen we goed mee, maar boven de 20 knopen komen wij toch al snel 60+ kilo tekort ten opzichte van de andere teams. Mocht er al een parallel zijn met team SCA dan houdt deze daar wel op. Wij mogen niet compenseren met extra handjes en/of gewicht.

En oh.. wat heeft het hard gewaaid vrijdag en zaterdag! Met vlagen richting de 28-30 knopen wisten wij de (vet) overtuigde regenboog alle wedstrijden schadevrij over de finish te krijgen. Zonder problemen, zonder chinees en met een planeer actie!!

Degene die de Regenboog kent weet hoe bijzonder dat is, en al helemaal op het Sneekermeer (waar het erg ondiep is)!

Maar goed, genoeg over ons. Alhoewel dit wel verklaart waarom ik (extra) geloof in team SCA. Zeilen is een ervaringssport en je moet als team de kans krijgen om deze ervaring op te doen. Om echt voorin mee te kunnen strijden zou er over 3 jaar weer een damesteam moeten zijn. Maar zoals ik het begrepen heb is dat alles behalve zeker.

Tijdens de stopover in Newport gaf Bouwe al aan dat de Volvo Ocean Race veranderd is. Goh.. cht?? Zoals ik in mijn vorige blog al schreef: oldskool VOR zeilers zonder Olympische eenheidsklasse ervaring kunnen dit nieuwe spelletje niet meespelen.

Tijdens de start van de 7e etappe werd ook gezegd dat zeilers niet meer in een oceaan-zeil modus gaan, maar bezig zijn met de langste matchrace ter wereld. Door de AIS kan niemand meer ongezien tactische slagen maken en houdt iedereen elkaar continu in de gaten. Dit vraagt om nieuwe zeilers en de teams met de meeste eenheidsklasse/matchrace ervaring doen het op dit moment het beste.

Ondertussen schieten de oceaan race opleidingsscholen als paddestoelen uit de grond en dat dames en heren, zorgt voor een compleet nieuw type zeiler. Of je het als volger n zeiler nu leuk(er) vindt of niet. De Volvo Ocean Race wordt nooit meer zoals deze was.

Bouwe klaagde erover dat de huidige boten zo langzaam zijn, maar ziet ook voordelen voor wat betreft de kosten. Hij slaat hiermee de spijker op zijn kop en veel mensen zullen het (hopelijk) met mij eens zijn dat het uiteindelijk niet uitmaakt hoe snel de boten zijn, als ze maar hetzelfde zijn. Heel misschien ligt zijn frustratie wel in het feit dat hij met extra budget niet extra snelheid kan kopen.. en dat het dus aankomt op de zeilervaring van het TEAM. Het nieuwe zeilen is niet meer: de schipper bepaalt met een beetje input van de navigator. Je moet het als team doen en ieder teamlid brengt andere (tactische) ervaring mee aan boord.

Plotseling 1 van mijn grootste frustraties is opgelost: Brunel heeft het nooit over hun tactische keuzes.. Maar in Bouwe zijn visie zijn die er misschien ook niet..

Ik denk dat de boten (nog steeds gevaarlijk) maar een stuk veiliger. Trouwe VOR fans kunnen het ongeluk met Hans Horrevoets (vandaag precies 9 jaar geleden) nog herinneren als de dag van gisteren.

Terug naar de dag van vandaag. Team Brunel heeft zijn voorsprong op de Inport Ranking verspeeld door een 5e plaats te varen. Abu Dhabi staat nu 1e, team Brunel 2e en Team SCA 3e. Iker Martinez (Mapfre) werd 1e en vertrok gister ook als eerste vanuit de haven van Newport richting Lissabon.
Op het moment van dit schrijven ligt Dong Feng 1e, heeft Abu Dhabi zijn achterstand nu al goedgemaakt met hun 2e plaats. Mapfre volgt vervolgens met 1.4nm achterstand. De standaard kopgroep wil ik bijna zeggen. Dit terwijl ik hoop dat Team SCA nog even echt gaat scoren! Ik gun het de meiden zo!!

Laat de wereld er maar wat van vinden, ik vind dat ze het fantastisch doen!

Angela Brandsma



Het geheim van de Kolibriwerf [18-05-2015]
Kolibri's staan bekend om hun goede zeileigenschappen en hun sterke en solide bouw. Hoe krijgen ze dat toch voor elkaar? Generatie op generaties wisten de bouwers het geheim voor zich te houden. Tot Sarah de Vos van  Zeilhelden langs kwam ....

Tijdens mijn bezoek aan de werf zie ik kans om verder door te vragen naar de specifieke techniek waar ze zo bekend van zijn geworden. Voor deze unieke bouwmethode worden dunne fineerplaten gebruikt. Deze platen zijn zeer flexibel in de richting die dwars op de houtnerven staat. Met de houtnerven mee zijn deze veel stugger, maar in deze richting kan er ook een buiging aangebracht worden, die overigens veel kleiner is dan de dwarsbuiging. Zo is het mogelijk om de plaat in twee richtingen te buigen. Hierdoor kan er makkelijk een rondspant romp gemaakt worden zonder toevoeging van druk of temperatuur aan het hout. Ook hoeft er hierdoor geen mal gebruikt te worden.
Maar met n laag mist de romp veel sterkte. Daarom worden er meerdere fineerplaten op elkaar gelijmd. De romp wordt eerst met n laag gemaakt en hier worden telkens nieuwe lagen op gelijmd. Met meerdere lagen wordt de romp veel sterker. Nu worden de platen ook nog gekruist op elkaar gelijmd. Als de nerven namelijk dwars over elkaar lopen, wordt de flexibiliteit uit de platen gehaald en wordt er veel sterkte toegevoegd. Een bijkomend voordeel is het feit dat de Kolibri hierdoor licht blijft. Hierdoor is het mogelijk om met een dunne scheepshuid een sterk zeewaardige jacht te bouwen. En met dat scheepje gaat Team Zeilhelden volgende week de Small Ships Race varen!
Sarah de Vos
(Haar hele verhaal over de Kolibriwerf is hier te lezen)



Tess-vlog: Sponsorjacht op Koningsdag [17-05-2015]

Tess is 14 en wil komend jaar mee met School at Sea. Om de reis te betalen heeft zij sponsoren nodig. Koningsdag is een mooi moment op potentiele sponsoren te benaderen. Op Zeilhelden publiceert zij regelmatig haar vlog.


Sija at Sea-blog: 'Zij zijn mijn familie' [14-05-2015]
Er staat 40 knopen wind, we gaan tegen de 10 knopen en we dragen tuigjes aan dek. Vertelt de wacht van 5 tot 9 ons tijdens de wachtovername. We staan allemaal in ons zeilpak, klaar voor de komende vier uur. Twee keer deze reis hebben we zulke wind gehad: op weg naar San Blas en nu tegen het einde van de reis na de Azoren.

Terwijl ik geniet van het schip dat zich met volle zeilen door de golven gooit (en het feit dat ik mijn zeilbroek weer aan moet), denk ik terug aan de reis die we achter de rug hebben. Het zeilen geeft me een soort rust waardoor ik daar over na kan denken. Het was een lange tijd dus het is moeilijk om alles te beschrijven maar het mooiste waren Dominica en San Blas, het gaafste de indianen en het leukste, Cuba.
Dominica, tweede eiland na de oversteek en hier lopen we door een groen oerwoud vol geluiden en geuren, op weg naar de Boiling Lakes. San Blas, de mooiste paradijselijkste plek die ik deze reis heb gezien. Indianen, een klein dorp waar we een week bij verschillende gezinnen intrekken. Het leven hier is simpel maar houdt je bezig: eten vangen (krokodillen, vis of kip), opruimen, kinderen verzorgen en eten koken. Voor als je het mocht willen vragen: Nee, de indianen waren niet naakt. Cuba, een superinteressant en goedkoop eiland. Hier reizen we rond me een groepje. We rijden paard, ontmoeten allerlei mensen en liften erop los.

Tijdens het varen is iedereen altijd bezig: met school, zeilen, slapen, lezen, schrijven of keukendienst. Om de dag hadden we school en de andere dag wacht. Op mijn wachtdag was ik meestal aan het slapen, het doet er dan niet echt toe waar, ik heb ook geleerd tijdens deze reis om gewoon te slapen wanneer dat kan, waar je dan ook bent. Tijdens school doe je gewoon zelfstudie, een soort huiswerk maar dan een half jaar lang.

Op de Azoren zijn we aangekomen met mij als kapitein. Want vier keer deze reis hadden we een scheepsovername van 300 mijl. Iedereen solliciteert op een functie en dan kan je aangenomen worden. Dit is denk ik de periode waarin ik het snelste ben verandert. En dan, als je kapitein bent, krijg je eigenlijk pas echt door wat er op een schip gebeurt. Om half zes word ik wakker gemaakt: Sija, het duurt nog ongeveer een half uur tot de scheepsovername, kan je naar de stuurhut komen? Ik sta op, bang voor wat er komen gaat en loop vijf minuten later de stuurhut in. Gelukkig, het schip zinkt niet meteen zodra we op de 300 mijl voor de Azoren zitten. Als het licht is loopt ook Martin de stuurhut in. Weet je al hoeveel WC-rollen er nog zijn? Oh ja, dat is ook mijn taak. Ik moet me echt met alles bezig houden want voor het zeilen hebben we gewoon een stuurman. In de salon kijk ik vanaf de deur naar de zeilen en wat er daarbinnen gebeurt, allemaal tegelijk. Niet vergeten te slapen he Sija? Maar ik kan gewoon niet rustig in mijn bed liggen. Na de 300 mijl ben ik blij dat het klaar is en we gewoon aan de kade liggen want dit was zwaar maar wel heel gaaf.

Nou, ik ben dus Sija, wie dat is, weet ik nu wel en ik ben mee geweest met School at Sea. Nooit gedacht dat ik dat ooit zou moeten zeggen, maar ja dus, ik ben mee geweest. Tijdens deze reis heb ik geleerd mijn hersens te gebruiken. Grijze massa aan. Nou, die staat aan en die gaat nooit meer uit.
Ook al ben ik nu dan thuis, ik weet dat ik nu 40 andere mensen ken (leerlingen en crew) die altijd voor me klaar zullen staan of we dan op een boot zijn of niet. Ze zijn mijn familie.
Sija


Retro-non-stop-rond-de-wereld-race [13-05-2015]


Voor echte bikkels wordt in 2018 de enige echte Golden Globe Race opnieuw gevaren. Sir Robin Knox-Johnston was de enige die de race in 1968/69 uitgevaren heeft en zette daarmee de standaard voor wat nu de Vendee Globe, Barcelona World Race en de Volvo Ocean Race heet. Vijftig jaar na dato wordt dezelfde race georganiseerd en onder dezelfde voorwaarden. Geen electronica aan boord, alleen langkielers zijn toegestaan (ontwerp voor 1988!). De race instructions zijn simpel en helder. Hou alle Kapen aan bakboord, de Kerguelen aan stuurboord, zeil Storm Bay in Hobert in (om brieven, foto's en video af te geven), hou Kaap Hoorn aan bakboord, zeil de Atlantische Oceaan over en finish in Falmouth.
Tot zover 26 deelnemers en geen Nederlanders.



Super, ook al is het maar 1 leg [13-05-2015]
Timo Hagoort stond al met een been in het vliegtuig toen hij Zeilhelden aan de lijn kreeg. Super dat ik mee mag, ook al is het maar voor 1 leg. Ik hou jullie op de hoogte! Pech voor Poortman, maar hij heeft in ieder geval zijn Kaap Hoorn ronding er op zitten. En Happy Hagoort gaat met een big smile de Atlantic over. En nu knallen met die bak!


'School at Sea hoort bij mij' [11-05-2015]
Het is nu drie weken geleden dat we de sluis van IJmuiden doorvoeren en weer bij onze familie en vrienden waren. Deze drie weken gaan snel, maar het gevoel en de herinneringen zijn nog lang niet weg. School at Sea is echt het mooiste dat ik gedaan heb, Als je dit wil, doe het dan. Het is echt mogelijk, hoeveel je ouders je ook financieel steunen, als je ervoor gaat, kan het echt. En ik beloof je, het is het waard.

Het is niet dat ik nu nog elke dag met mijn hand aan mijn bord en beker zit. Of per ongeluk afval tegen de muur aangooi met de intentie om het door een patrijspoort naar buiten te gooien, maar ik heb zo erg genoten van de manier van leven aan boord, De afwisseling, het simpele en de gemotiveerde mensen. Ik heb geen behoefte aan ruime kamers, rust en natuur. De zee, het schip en de mensen waren genoeg.

School at Sea heeft me niet een ander mens gemaakt maar heeft ervoor gezorgd dat ik eerder en meer mezelf werd. Ik weet beter wat ik wil en niet wil. Waar ik iets aan heb en hoe ik mijn tijd beter benut, School at Sea was zo lang een droom, iets onbereikbaars maar nu hoort het bij mij.

Tijdens de reis hebben we met de groep veel meegemaakt. Mensen die het moeilijk hadden tijdens expedities, dingen die we op moesten lossen, een schip zeilen etc. Aan het begin van de reis had ik nooit gedacht dat we als zo'n hechte groep van boord zouden stappen maar nu weet ik dat ik altijd op deze mensen zal kunnen vertrouwen. Door hun ben ik mensen meer gaan vertrouwen in hun doen. Ze hebben me veel geleerd.

Ik zal de tijd die ik heb gehad nooit meer vergeten. Ook al doet het me nu nog wel pijn om er afscheid van te moeten nemen, ik weet dat ik het nooit anders zou willen hebben.
Sija


Fotoblog voorbereidingenTeam Zeilhelden in de SSR [11-05-2015]
  • Van de zolder van de werf werd allerhande spul tevoorschijn getoverd. Voorzeilen, een pomp, een radarreflector, vuurwerk, een accu, het hield maar niet op. Past dat allemaal?

  • We lopen alles goed na, dus we besluiten om de mast er even op te zetten.

  • Op een kleine boot is ook echt alles kleiner.
  • De mast staat en Pim legt alles uit aan Riemer.
.
  • Rechtop zitten als je 1.97 bent zit er in een Kolibri 560 niet in. Maar alles is dik in orde. Op het moment van het nemen vna de foto installeert Pim de pomp.
  • Twee tevreden mannen: Riemer en Pim. Vrijwel alles op de veiligheidslijst is inmiddels afgevinkt. Nog anderhalve week, dan varen we uit.



Zeilhelden SSR-blog: We gaan het regelen! [08-05-2015]
Gaan we het regelen? Ja, we gaan het regelen. Nog geen twee maanden voor de start besluiten we mee te doen met de Small Ships Race, een regatta van IJmuiden naar Lowestoft voor boten tot 7,5 meter. Maar we hebben geen boot, geen reddingsvlot, geen vuurpijlen, geen kaarten, alleen twee enthousiaste jonge honden die dolgraag de Noordzee over willen, ondersteund door Zeilhelden. Waar begin je dan? Uiteraard met een boot.

Na wat over en weer mailen komen we bij Peter terecht. Peter deed vorig jaar mee met zijn Victoire 22, maar heeft die nu te koop staan. Heel voorzichtig vragen we Peter of we met zijn boot mee mogen doen. Het mag, maar hij staat wel te koop. Blijkbaar gaat het goed met de botenmarkt, want minder dan een maand voor de start is er een serieuze geinteresseerde. Peter ziet zich genoodzaakt terug te trekken. Weer geen boot.

Wanneer ik hoor dat de Chapeau, een Kolibri 560, niet meegaat, besluit ik Pim te bellen. Pim is eigenaar van Kolibri Jachtbouw in Stompwijk en de Chapeau is zijn trots. Hoe gaaf zou het zijn om met zo?n klein ding over te steken? Met Pim,  klinkt het door de telefoon. Hi Pim, met Riemer Witteveen. Het blijft even stil. Ha Riemer, dat is lang geleden, is gelukkig het antwoord. Mooi, hij kent me nog van eerdere zeilevenementen. Pim, ik hoor dat de Chapeau niet meedoet aan de Small Ships Race. Stilte. ?Ja, en? Nou ik zou dolgraag meedoen met de Small Ships Race. We willen er een mooi project van maken met sponsoren en veel media-aandacht via Zeilhelden. Pim heeft al lang door waar dit gesprek naartoe gaat. Dus je wilt met de Chapeau? Ik geef hem wat tijd om na te denken en na een paar dagen bel ik hem terug. Het is OK. We hebben een boot!

Maar met alleen een boot ben je er nog niet. Er komt nogal wat bij kijken om met een kleine boot naar Engeland te varen. Tijdens de vorige editie hebben de deelnemers 7, soms 8 Beaufort te verduren gehad, en daarom zijn dit jaar de veiligheidseisen behoorlijk aangescherpt. Een handheldmarifoon is niet meer voldoende, er moet een vaste marifoon met antenne op de mast geinstalleerd zijn, een reddingsvlot, vuurpijlen, de hele mikmak. Niets wordt aan toeval overgelaten. Een hele klus om dat voor elkaar te krijgen.

Inmiddels hebben we al een vlot. De marifoon en vuurpijlen hebben we in bruikleen van Spirit Yachting. Om ervoor te zorgen dat we midden op zee bereikbaar zijn krijgen we van SatComm een iridiumtelefoon met tracker mee. We zijn dus ook live te volgen via de website.

Donderdagavond, tijdens de algemene voorbereidingsavond in Eemnes, zijn alle details met de deelnemers besproken. Welke navigatiekeuzes zijn er, waar moeten we allemaal op letten, hoe is de startprocedure, gaan we wel of niet over de bank bij Lowestoft over, welke marifoonkanalen gebruiken we etc. Gelukkig steunt L.J. Harri uit Amsterdam ons met de nodige nieuwe kaarten en zijn we wat papieren navigatie betreft volledig up to date.

Na de voorbereidingsavond begint het nu toch wel te kriebelen. Mitchell en ik hebben er zin in, maar voordat het zover is moet er ook nog hard gestudeerd worden en daarnaast moeten we ook nog van alles regelen. Zaterdag reizen Jules en ik af naar Stompwijk om op de Kolibriwerf Met Pim het een en ander te bespreken, de veiligheidslijst te checken en de boot te bewonderen. Meer daarover in de volgende blog!

Riemer
(NB: Marina Seaport IJmuiden heeft ondertussen toegezegd dat ze zonder kosten de Chapeau te water willen kranen en zorgt BS Reklame voor een mooie vlag.)


VOR-Brandblog: Gewoon doen waar je voor komt! [07-05-2015]
Zat jij net als ik te wachten op een thriller finish? En toen? .. niks.

Ik denk dat ze het aan boord van Dong Feng nog wel even benauwd hebben gehad; Gisteravond hadden ze nog een voorsprong van 6nm op Abu Dhabi en 18,7nm op Brunel. Deze voorsprong werd iedere sked verkleind, wat uiteindelijk resulteerde in respectievelijk 0,2nm en 4,1nm voorsprong op de finish.
Zo knap van het Dong Feng Race Team. Hoe groot kan het compliment zijn na al het harde werk van mast breken, op tijd boot en nieuwe mast in Itaja krijgen, nauwelijks trainingstijd hebben en dan de volgende etappe gewoon keihard winnen. Ik wilde bijna zeggen: keihard de beste, maar die woorden wil ik toch bewaren voor Abu Dhabi.

Zelfs Bouwe Bekking heeft het vannacht in een interview aan de VOR organisatie toegegeven: Wij hebben de race verloren en wij moeten het publiek dat laten weten. Abu Dhabi heeft een onoverbrugbare voorsprong ten opzichte van ons. De enige die nog een kans maakt is Dong Feng.
De zesde etappe vond Bouwe goed. Niet teveel wind, redelijk gemakkelijk. Hij denkt dat zijn mensen aardig relaxed zijn op dit moment.

Wat een contrast ten opzichte van de reactie van Xabi (Mapfre) die als 4e is binnen gekomen. Om eerlijk te zijn was het een hele moeilijke etappe en wij hebben om alles gevochten. Het was ons gewoon niet gegund. We hebben een paar tactische fouten gemaakt op de helft van de race en ook al deden we het erg goed tegen het einde, het was onmogelijk om de koplopers in te halen.
Is het verschil in reactie precies het verschil hoe de boten gezeild worden? Zoals ik er tegenaan kijk beslissen aan boord van Brunel alleen Cape and Bouwe over het weer, de zeilen en de tactiek. In dat kader begrijp ik wel dat de spirit aan boord is alsof ze net terug komen van een Caribbean Cruise.

Xabi (Mapfre) is een Olympische eenheidsklasse zeiler en is gewend om als team te varen. Het is mijn aanname dat daar veel meer in overleg beslissingen genomen worden en de kennis van iedereen wordt benut. Om niet gek te worden moet je dan als beslisser (is dat Xabi?) wel een echte leider zijn, want ik weet uit eigen ervaring dat meerdere meningen ook heel lastig kan zijn! Maar leiderschap kan getraind worden!

Het is de langste fleetrace en daarvoor zijn andere type zeilers nodig. Een schipper die bepaald is een hopeloos ouderwetse manier van varen. Dat is precies waarom Abu Dhabi en Dong Feng het ook zo goed doen. Allebei Olympische eenheidsklasse zeilers.
Het oude versus het nieuwe oceaan zeilen.

PS. Oh ja. Ik had nog een woord gereserveerd voor Abu Dhabi: Keihard de beste! Wat heb ik een respect voor dat team. Gewoon doen waar je voor komt.
Angela Brandsma


Onstuimig hartstochtelijk verlangen [05-05-2015]
Verhoogde hartslag, oppervlakkige ademhaling en een stijgende lichaamstemperatuur verraden mijn intens verlangen. Mijn zucht naar avontuur, daadkrachtig handelen en ervoor gaan. De vlam ontwaakt in een vurige passie. Enkel bij de wetenschap dat het zeilseizoen start. Het zeilgevoel synchroniseert zich met mijn hartstocht. Mijn hartstocht op elk vlak.

Vlak zal het water niet zijn op de eerste wedstrijd van de Woensdagavond-cup van Watersportvereniging Lelystad Haven. De windvoorspelling luidt hetzelfde als in mijn leven op land; onstuimig met onvoorspelbare windstoten uit onverwachte hoeken. Welke wedstrijdbaan ook wordt uitgezet woensdag, het is aan de tacticus om de meest gunstige koers te bepalen. Zeilen; het is een rare sport.

Ongrijpbaar zeilgevoel
Het zeilgevoel ervaar ik als een ongrijpbaar magisch gegeven. Het ontcijferen van de Kabbalistische levensboom, het bevatten van kwantummechanica of de overeenkomstigheid van religies zijn eenvoudiger dan het erkennen van de aantrekkingskracht en afkeer van het zeilen. Waarschijnlijk omdat het een gevoel is. Een gevoel gevoed door emoties.

Gedragen over water
Bij de terugvaart van Londen naar Amsterdam deze winter, attendeerde de schipper mij om midden in de nacht buiten in de kuip te gaan zitten. ?Geniet van het water, de maan en de sterren. Voordat je het weet zit je weer op kantoor.? Terwijl het schip in rap tempo over de Noordzee voer, droeg hij me over het woeste water.

Scheurtjes
De wind krimpt, de richting verandert waardoor de fok klappert. Bij elke klap van de fok krijgen de vezels in het zeil een opdonder. Het geluid van een klapperend zeil gaat via het oor naar het hart, waar scheurtjes ontstaan in de ziel. Dan zijn er twee opties; of een andere eindbestemming of de zeilen trimmen.

Verlangen
Daar, midden op de zee, nog voordat de zon opkomt, verlang ik ineens naar land. Genoeg water, wind en kou. Ik ben er klaar mee en sluit mijn ogen. Mijn verlangen transformeert van water naar land. Naar het stralende middelpunt van Nederland, mijn thuis. De vertrouwde Onze Lieve Vrouwetoren in mijn woonplaats Amersfoort. Alwaar ik ook op een woensdagavond, tijdens een volle maan stond. Vanaf het hoogste punt tuurde ik richting Lelystad om de haven te zien. Verlangend naar water.

Raar iets; zeilen
Eenmaal terug van het Londen-avontuur wilde ik bomen knuffelen en over vuur springen. En nu? Nu de Boekanier weer in het water ligt, de wedstrijden weer beginnen, lonken de sirenes om het water te betreden. De zucht naar avontuur, daadkrachtig handelen en ervoor gaan komt weer boven. En de vlam ontwaakt in een vurige passie. Raar iets; zeilen.
Madeleen Koldewe




VOR-Brandblog: Who dares win [04-05-2015]
Getver, ik irriteer mij. Iets wat ik helemaal niet wl doen, maar nu dus toch is gebeurd.
Op wie is het gericht? Op Team Brunel.

Respect voor de mannen, voor hun prestatie, voor het feit dat ze er goed bij liggen en dat wij Nederlanders succes in de strijd hebben tijdens deze langste one-design fleetrace. Maar jemig, moeten ze zich nou op deze manier profileren? Hoe kinderachtig is hun online uitstraling? Lees de onboard blogs van de verschillende teams en of je komt dagen niks tegen van Brunel of het gaat over alles behalve de race, hun positionering en verwachtingen. Als ze 1e liggen lees je opeens weer van alles en als ze weer naar achteren schuiven is het stil en ligt het altijd aan alles behalve de keuzes die ze hebben gemaakt (virus, vis op het roer, kapot zeil).

Ja, ik ben nog steeds fan, maar kom op mannen: jullie zijn beter dan dit!!
Het is in ieder geval een feit dat deze etappe ook weer pittig is voor de teams. Deze keer niet alleen fysiek maar ook (vooral) mentaal. Snelheid is belangrijk en door de onrustige weersystemen kan er nog van alles gebeuren.

Zoals ik het heb begrepen komen er namelijk nog 2 grote momenten aan.
Eerst een afnemend front over 150nm zonder wind waar de hele vloot weer in elkaar kan schuiven en in de laatste 100nm van de race is de kans heel erg groot dat er een restart zal zijn.

Volgens Ian Walker van Abu Dhabi kan iedere boot (inclusief SCA) deze etappe nog winnen. Waar Matt Knighton van Abu Dhabi echter het meest bang voor is is een herhaling van Leg 2 en 3 waarbij de boten geparkeerd liggen en dan 1 boot opeens de mazzel heeft met een zuchtje wind en dan weg is. Bij Abu Dhabi proberen ze het mazzel dingetje zoveel mogelijk te beperken, maar ja, hoe moeilijk is dat!

Charles Caudrelier van DongFeng heeft onrustige dagen gehad. Hij was ervan overtuigd dat iedereen te ver Zuid lag en dat degene die als eerste durfde te gijpen grote winst zou maken. Maar niemand deed dat. Uiteindelijk besloten ze het zelf te doen, maar na 20 minuten durfden ze niet verder te gaan en zijn terug gegepen. Winst? 5 nm op Brunel en 10 nm op Abu Dhabi.

Zo erg is het dus. Het one-design principe heeft het spel volledig veranderd. Het feit dat de snelheidsverschillen zo klein zijn verklaart het voor een groot gedeelte, maar ook het feit dat iedereen elkaar wil controleren speelt een grote rol. De onstabiele weersvoorspellingen helpen dan dus niet. Op het moment dat ze iets anders doen dan de vloot krijgen ze het benauwd en zoeken hun vrienden dan weer snel op.. Is dit de keerzijde?

Waar zijn de mannen met lef?
Angela Brandsma


Tess-vlog #1: Wie ben ik [30-04-2015]
Tess is 14 jaar oud en zit in de derde klas van het Willibrord gymnasium in Deurne. Haar droom is om mee te gaan met School at Sea, een halfjaar durend leer- en ontwikkelingsprogramma op een Tall Ship voor leerlingen uit 4 en 5 VWO. Op Zeilhelden publiceert zij regelmatig een vlog. Waarom ze mee wil met School at Sea? Ik wil mijn kwaliteiten ontwikkelen en mijn horizon verbreden. Ik ga leren samenwerken met de mensen om me heen en zo ook nieuwe vriendschappen opbouwen. Ik ga proeven van andere culturen en levensstijlen en ik ga de wereld verder ontdekken. Door deze reis zelfstandig te maken zal ik nog steviger in mijn schoenen staan en terugkomen als een sterkere versie van mezelf, ik zal al mijn ervaringen en lessen delen met de mensen om me heen en mijn droom verwezenlijken.


VOR-Brandblog: Forensisch onderzoek op zee [30-04-2015]
Het is HOT nieuws op het moment: Brunel heeft gisteren de koppositie verloren doordat er een vis gespietst is onder het roer. Met een zeillat is de vis van het roer afgeduwd. Het roer heeft geen schade, maar de vis heeft het niet overleefd. Dit voorval heeft team Brunel 5nm gekost.

Ten eerste denk ik dan: hoeveel pech kan je als vis hebben! Hoe groot is de kans dat je dit als vis overkomt? Zielig.

Vervolgens ben ik de tracker gaan bekijken. Hoeveel impact heeft dit voorval gehad op Team Brunel? Volgens de verhalen hebben ze hierdoor 5nm verloren. Ten opzichte van wat?
Het leuke aan de tracker is dat je terug in de tijd kunt kijken. Als je de tijdsbalk onderaan de tracker naar 29 april in de vroege ochtend terugbrengt en het dan als een video naar nu laat lopen dan kan je super mooi de bewegingen van de individuele boten bekijken (als bankvolger moet ik er (uiteraard) vanuit gaan dat de tracker klopt).
En dan zie ik niks geks..

Als ik Team Brunel vergelijk met Dong Feng (waar ze vlakbij lagen op 29 april) dan vaart Brunel consequent 19-22 knopen en verliezen ze (volgens de tracker) rond 6u hun koppositie aan Abu Dhabi (verschil 0.1nm). Rond 13u neemt Dong Feng de leiding over van Abu Dhabi en ligt Team Brunel 3e met een achterstand van 1.9nm. Om 13.30u heeft Abu Dhabi 2,5nm verloren op Dong Feng en ligt Team Brunel inmiddels 4e met een DTL van 4,8nm
Dus heeft Team Brunel op 29 april 4,8nm verloren volgens? Jazeker.

Dan ga ik even verder. Het mooie aan de tracker is ook dat je over het verloop van de dag precies de snelheden per boot kunt zien. Team Brunel heeft de hele dag tussen de 19-22 knopen gevaren met af en toe een (heel) kort dipje naar 16/17 knopen. Voor jullie beeldvorming: de dipjes van Dong Feng waren zelfs 13 ? 14 knopen.
Dus ja, enorm balen van die vis aan het roer (vooral voor de vis), maar volgens mij zijn de wolken, positionering en windsnelheden debet aan het verlies van de koppositie van Team Brunel.
Wat wil ik hiermee zeggen? Geen idee eigenlijk, maar ik vond het wel leuk om uit te zoeken..

Misschien kijk ik wel teveel naar programma?s zoals CSI en NCIS.
Angela Brandsma



Moby Dick soep [30-04-2015]
Blue (Moby Dick) van Pollock
(Sietske van Weerden is oa kookliefhebber en blogt op zilte zee)
Vissoep of vissoep? In kroeg The Try Pots is er weinig keuze. Bij het ontbijt, de lunch of het avondeten is het een pot nat al kan je nog wel kiezen of je er kabeljauw of schelpen in wil.
The Try Pots uit Moby Dick is zo doordrenkt van deze maaltijd dat zelfs de melk naar vis ruikt (de koe krijgt vissenkoppen te eten). Gelukkig smaakt de soep zelf goed. Ishmael, een van de hoofdpersonen bestelt beide soorten vissoep (chowder) als ontbijt.

Of de schrijver Maarten Biesheuvel een groot liefhebber is van een mooi gevuld vissoepje is onbekend, maar hij is zeker een grote fan van het boek Moby Dick van Herman Melville. Misschien wel omdat hij ooit als ketelbinkie heeft gewerkt of omdat hij in zijn hoofd - als kapitein Aha b- zijn eigen walvis bestrijdt. Het was in elk geval een feest om hem onlangs weer te zien samen met Adriaan van Dis en zijn vrouw Eva terwijl hij een ontroerende brief aan zijn vader voorlas. Tijd om In de Bovenkooi te herlezen.

schelpensoep/clamchowder
2 kilo schelpen (mosselen
2 grote vastkokende aardappelen
200 g winterpeen, geschild
4 stengels bleekselderij
50 g boter
50 g gerookt ontbijtspek in reepjes
2 uien, gesnipperd
2 tenen knoflook, fijngesneden
150 ml droge . Chardonnay
3 el bloem
400 ml volle melk
250 ml beker slagroom

Spoel de mosselen in ruim koud water. Verwijder openstaande en beschadigde schelpen. Doe ze in een pan met 400 ml water en kook ze in 5-8 min. op middelhoog vuur gaar. Giet af, schenk het vocht door een zeef en vang het op. Verwijder de dichte schelpen, deze worden niet meer gebruikt. Houd de mosselen apart tot gebruik.

Schil de aardappelen. Snijd ze samen met de peen in blokjes van 0.5 x 0.5 cm. Schil de bleekselderij in de lengte met een dunschiller en snijd in flinterdunne plakjes.

Verhit de boter in een soeppan en bak de aardappelen, peen, bleekselderij, het spek, de ui en knoflook op hoog vuur 3 min. Voeg de wijn toe en laat de groenten en aardappelen op laag vuur in 10 min. gaar worden. Schep regelmatig om. Voeg de bloem toe en bak 5 min. Schenk het kookvocht van de mosselen en de melk erbij en kook op laag vuur 40 min. tot een gebonden soep. Voeg wat heet water toe als de soep te dik is. Breng op smaak met peper en zout.
.
Haal de helft van de mosselen uit de schelp en voeg toe aan de soep. Voeg op het laatste moment de slagroom en de openstaande schelpen toe. Bestrooi eventueel met extra peper en zeezout?.


Keep it Simple radiodebuut op Regatta Radio [29-04-2015]
Onlangs ben ik door de mensen van Zeilhelden.nl gevraagd om als radiopresentator live verslag te doen van de 50 Mijl Shorthanded. Leuk, maar ook spannend. Afgelopen zaterdag was het zover. Een verslag.

Zo rond half elf 's ochtends vertrekken we uit Enschede. De zeilwedstrijd die ik ga verslaan, is dan al een paar uur bezig. Maar er is nog tijd genoeg, want de presentatoren wisselen elkaar af en ik ben pas om vier uur aan de beurt. We vertrekken wat eerder, omdat we ook nog een afspraak hebben met een paar zeilers die ons blog volgen. Onderweg zetten we de radio op de frequentie van Radio Lelystad, het radiostation dat de uitzending van RegattaRadio verzorgt. Het is een gewoon radioprogramma, behalve dan dat het over zeilen gaat. Een raar idee dat ik daar straks zelf zal zitten.

De tijd tot de uitzending gebruiken we om inkopen te doen voor ons volgende avontuur, en zien we een aantal volgers van mijn blog voor het eerst in levende lijve. Het wordt een gezellig gesprek, maar om kwart voor vier moet ik toch echt naar de studio. Gelukkig zit de studio vlakbij: speciaal voor deze gelegenheid wordt er live verslag gedaan vanuit het havenkantoor. Terwijl ik naar binnen loop zie ik nog net de eerste boot binnenkomen. Trimaran Playstation heeft de line honours voor deze wedstrijd.

Iets na vieren is het tijd voor mijn radiodebuut. Samen met mede-presentator Egbert Kingma neem ik plaats achter de microfoon. Egbert is een ervaren radiomaker, maar weet niet zoveel van zeilen, en voor mij is het precies andersom. Zo vullen we elkaar aan. Het eerste kwartier ben ik nog wat zenuwachtig, maar daarna gaat het gelukkig iets beter. Als nieuwbakken DJ leer ik meteen wat vaktermen erbij. Zo betekent 'een doorstartje' dat je twee nummers achter elkaar draait, en als je iets hoort zoals 'Dit Is RRRadio Lelystad' hoort heet dat 'een bumpertje'. Ook kondig je nummers nooit aan, maar altijd af: pas als het nummer voorbij is zeg je de naam van het nummer en de artiest.

Egbert en ik zijn het laatste duo van de dag. De race loopt dan ook op zijn einde. Terwijl wij presenteren komt de een na de andere boot de finish over. Ivo staat buiten en maakt een aantal mooie foto's van binnenkomende boten. Intussen interviewen Egbert en ik een aantal mensen, onder andere de schipper van de Playstation, die eruitziet als een echte zeebonk.

Voor ik het doorheb is het alweer zes uur en is de uitzending voorbij! Maar het is wel gezellig in de studio, dus blijven Ivo en ik nog even plakken. Altijd leuk om het met mede-zeilfans over je passie te praten. Daarna gaan we door naar de boot, want ook dit weekend staan er weer een aantal klussen op de planning. In de avond komen er een aantal leuke reacties op mijn telefoon binnen. Best stoer om eens een keer gedaan te hebben, zo'n radio-uitzending.
Joke Noppers






VOR-Brandblog: Kamelenrace of fleetrace? [28-04-2015]
Hoe spannend kan een race zijn. Team Brunel heeft de leiding van Dong Feng overgenomen terwijl Team SCA als eerste de evenaar is overgestoken. Op dit moment hecht ik overigens niet heel veel waarde aan de tracker omdat de DTL niks zegt over de DTF. De leider die de tracker soms aanwijst hoeft ook niet per definitie de echte nr 1 van dat moment te zijn. Maar dan nog, het is mm werk, one-design at the extreme. The longest fleetrace ever!

Degene die met het idee gekomen is om de Volvo Ocean Race one-design te maken verdient wat mij betreft een lintje, maar deze mening deelt niet iedereen. Ik hoor mensen zeggen dat er zo niks aan is. Dat het 1 kamelenrace is en dat er weinig actie te zien is waardoor ze zijn afgehaakt. Dan mogen ze mij toch wel eens komen uitleggen hoe dat in eerdere edities was?
Even terug in de tijd: verschillende boten, verschillende budgetten en (vooral) verschillende snelheden. De snelste boot wint.. niet met een paar minuten, nee, met meerdere dagen verschil!! Een gemist wolkje? Marge genoeg.. Een tactische fout? Marge genoeg.. Eerlijk is eerlijk: er was toen geen tracker om alle boten te volgen en ik vraag mij af hoe lang mensen dan de race gevolgd hadden. Ik denk veel korter.
Weer terug naar nu: Ieder foutje wordt genadeloos afgestraft. Net als tijdens het fleetracen. De boot die de minste fouten maakt, de spullen heel houdt en nog een beetje geluk heeft wint. Zeilen op zijn puurst. En misschien.. heeeel misschien zijn bovengenoemde 3 ingredinten deze etappe wel gereserveerd voor Team Brunel. Het zou ze zo gegund zijn.

Team SCA 2e en Mapfre 3e. Hihi.. dat zou leuk zijn voor het klassement! Na Newport krijgen we alleen nog maar kortere etappes en het zal mij niks verbazen als Team SCA dan het konijn uit de hoge hoed wordt. Ondanks alles barsten ze van het zelfvertrouwen en een podiumplek tijdens deze etappe zal daarbij alleen maar helpen. Dat zou de ladies ook gegund zijn. Ik vind de race er alleen maar mooier op worden! En dat lintje reik ik graag uit :-)
Angela Brandsma


oostkust van Groenland bij de plaats Illoqqortoormiut [27-04-2015]
Aan zee?

Gedachten dansten door mijn hoofd ?
omgeven door legendes?
het strand was wijd en eindeloos?
ik voelde weer, herkende??

het kind van vroeger dat hier ging?
mijn ogen bleven staan?
een schip vol kleuren kwam voorbij?
om verder weg te gaan.?

Het leek of ik een beetje sliep?
en of een verre vogel?
die ik al haast vergeten was?
mij naar de toekomst riep. ?

Johanna Kruit
(foto Lia van Bergem)



Hoog? Laag? .. en weer Hoog? [22-04-2015]
Wow.. de dames lagen toen ik wakker werd 1e, maar de sked van 9u laat Abu Dhabi als leider zien. Omdat het allemaal zo dicht bij elkaar ligt (top 5 <2nm br="" dat="" doorgaan="" even="" nog="" stuivertje="" tenminste="" vandaag="" wel="" wisselen="" zal="">
Gisteren bleef Team Brunel hoger varen in vergelijking met de rest van de vloot (1). Ik las een blog op B&G (official supplier of the VOR) waarin ze de vraag stelden waarom. Hadden ze een windshift die niemand anders had of probeerden ze een ander zeil? Wat het ook was, het heeft niet geholpen en ze zijn weer terug naar hun laatste plek.

De voorspelling is dat de boten naar het Oosten blijven varen om zo voor een kou front te blijven. De vraag is of ze dat gaat lukken of dat ze straks met een windshift van 180 graden moeten omgaan.. Overstag gaan richting Cabo Frio is vooralsnog ook geen optie omdat ze dan de Braziliaanse stroming tegen hebben. Voor nu is het oosten het beste!

Dus de focus ligt nu op snelheid en kleine koers variaties. Vandaag hoeven we dan ook niet veel veranderingen te verwachten. De teams moeten nu vooral besluiten wat het juiste moment is om naar het noorden met de tradewinds overstag te gaan. Als je naar het 2e (groenige) plaatje kijkt dan zie je dat de wind ter hoogte van Salvador naar rechts draait. De eerste die die wind bereikt zou zomaar eens weg kunnen zijn.

Team Brunel is afgelopen nacht van hoogste boot ten opzichte van de vloot afgezakt naar de laagste boot van de vloot (2). Ze twijfelen aan hun snelheid en ik vraag mij af of ze daarvoor wilden compenseren door lager te varen? Of hebben ze weer een zeil veranderd?
In de sked van 9u zien we overigens dat ze weer omhoog kruipen en nu dus op lijn liggen met Dong Feng (3).. Ik vraag mij dan ook (steeds vaker) af hoe besluiten genomen worden aan boord van de verschillende teams.

Voor nu is het nog een lange weg tot de finish en kan er nog van alles gebeuren.
Go girls! :-)
Angela Brandsma



Zeilhelden zijn sexy! [22-04-2015]



VOR Brand-blog: Kamelenrace op de oceaan [21-04-2015]
Word je 's ochtends wakker, kopje koffie, tracker bekijken.. en niks. Nu Leg 6 begint te lijken op 1 grote kamelen race valt er weinig spektakel te verwachten. Daarnaast is het voor ons Brunel fans extra zuur omdat zij hekkensluiter zijn. Dus ik begrijp wel dat mensen interesse verliezen. Maar gelukkig ben ik er nog! Want er gebeurt genoeg!

Aan boord van Dong Feng is bijvoorbeeld de water maker kapot. Dit zorgt voor enige stress bij de mannen die juist zo hard gewerkt hebben om aan de start te kunnen verschijnen. De alternatieve hand machine werkt (uiteraard) niet optimaal. De water maker kan 35 liter per uur produceren. De handmachine heeft 35 liter water nodig om 1 liter in 15 minuten te produceren. Sam Greenfield (OBR) heeft het even uitgerekend: Voor het freeze-dried eten hebben ze 3 of 4 flessen water nodig. De mannen eten 3 maaltijden per dag. 9 mensen aan boord die het met 1 fles per dag kunnen redden. Dat is sowieso al 18 flessen, dus 4,5 uur pompen om het gewoon te ?redden?.. ?.. en als we deze wind houden voor de hele etappe zullen onze vrouwen kinderen hebben, maar niet van ons? ? zegt Kevin Escoffier van Dong Feng. Aan humor geen gebrek.

Matt Knighton (OBR Abu Dhabi) beschrijft de race tot nu toe als een groep kinderen die allemaal richting een onzichtbare chocolade bar rennen in het oosten. We kijken naar elkaar en iedere verandering van koers van een andere boot zorgt voor stress in de groep. Kudde gedrag? ? zo noemen ze het. De strijd met Alvimedica noemen ze match racing. Aan dek kijken de teams naar een rechte lijn zeilen. Als een vlaag een team wat wind geeft kan op de seconde afgeteld worden wanneer het de volgende boot bereikt. Alleen de kleine verschillen in de zeilplannen maakt het nog interessant. Volgens Abu Dhabi gebruikt Team SCA hun FRO niet na de schade van LEG5. Zij mochten deze niet vervangen van de jury en het resultaat is dat zij met hardere wind compenseren door een rif in het grootzeil. Maar Corinna Halloran (OBR SCA) verteld een ander verhaal: Het is net een videospel. We schuiven naar voren, dan naar achteren en dan iemand anders schuift weer naar voren. Door de winddraaiingen wisselen wij continu van Mast-head naar FR0 naar J1 en weer naar de FR0 en 1 rif terug naar de Mast-head. De mannen wisselen duidelijk minder, maar de groep blijft dicht bij elkaar. To change, or not to change.. that?s the question.

Vanaf Brunel is sinds de start van de etappe nog geen update geweest zoals van de andere boten. In deze condities lijkt het mij bijna onmogelijk dat het ligt aan zeeziekte van Stefan. Na de winst van de inport race is het nu echter zaak voor Brunel om bij te blijven en (hopelijk) voor een verrassing te zorgen. Aan de andere kant is er nog helemaal niks aan de hand. De verschillen zijn nog steeds zo vreselijk klein: alle boten liggen binnen 3.2 nm van elkaar en kunnen elkaar via de AIS volgen. Een kudde op de Atlantische Ocean. Wie breekt het eerst los?
Angela Brandsma



''De mooiste week van het jaar! [20-04-2015]
Een logische reactie na de Rees, maar dit jaar was anders. De Open Dag, zondag 30 maart, vorig jaar bijna 2000 bezoekers: Regen en harde wind. We konden niet anders dan het cancelen. Maandag 31 maart dit jaar, de Show Start: Storm! Honderden VIP?s zouden meevaren op de schepen. Het uitvaren moest echter uitgesteld worden tot maar liefst donderdagochtend. Daar lig je dan in de Veerhaven van Rotterdam. Een jaar lang ben je bezig geweest deze week te organiseren tot in de details. Maar een noodplan was er niet. Last minute moest er een compleet nieuw evenement georganiseerd worden voor 550 studenten. Ons schip werd omgetoverd tot een waar kantoor; 11 laptops non-stop in gebruik, 11 telefoons roodgloeiend en continue deelnemers die langskwamen met vragen. Toen we eindelijk zaterdag op de Noordzee konden gaan racen was de ontlading enorm! Ondanks alle tegenslagen is de eerste reactie na de Rees nog steeds: ?Het was de mooiste week van mijn jaar!?. Dat is nou het Reesgevoel, het geweldige onbeschrijfbare en verslavende gevoel wat de Rees in je laat opborrelen, wat er ook gebeurd. Het gevoel dat je maar met moeite wil loslaten en resulteert in een enorme after Rees dip. Volgend jaar weer en dan hopelijk wl naar Engeland!
Sarah de Vos



westkust van Groenland Oqaatsut (Rodebay) [20-04-2015]
Zeezucht?

De goden zijn kwetsbaar
Zij sterven uit
Al zijn ze nog zo vruchtbaar
Wij zien het gebeuren 

Er rest ons nog de herinnering
aan rozen, aan Ensor zijn baard
de geur van seringen
het gerucht van de ransuil
de lucht van frambozen 

de bloemencorso
een litho van Spilliaert
de IJslandvaart 

Sehnsucht? 

Zeezucht 

Hugo Claus
(foto Lia van Bergem)





Copyright & Colofon