Zeilhelden.nl is de nationale galerij van Nederlandse en Vlaamse zeilhelden. Op Zeilhelden kan iedereen zijn held nomineren én motiveren waarom hij/zij een plaats verdient in de heldengalerij. Zo werk je mee aan het samenstellen van deze Zeilhelden-Wiki. Volg Zeilhelden.nl op web, blog, facebook, Youtube en twitter. Zeilhelden is ook in boekvorm verschenen. 

NIEUWS

Hoog? Laag? .. en weer Hoog? [22-04-2015]

Wow.. de dames lagen toen ik wakker werd 1e, maar de sked van 9u laat Abu Dhabi als leider zien. Omdat het allemaal zo dicht bij elkaar ligt (top 5 <2nm br="" dat="" doorgaan="" even="" nog="" stuivertje="" tenminste="" vandaag="" wel="" wisselen="" zal="">
Gisteren bleef Team Brunel hoger varen in vergelijking met de rest van de vloot (1). Ik las een blog op B&G (official supplier of the VOR) waarin ze de vraag stelden waarom. Hadden ze een windshift die niemand anders had of probeerden ze een ander zeil? Wat het ook was, het heeft niet geholpen en ze zijn weer terug naar hun laatste plek.

De voorspelling is dat de boten naar het Oosten blijven varen om zo voor een kou front te blijven. De vraag is of ze dat gaat lukken of dat ze straks met een windshift van 180 graden moeten omgaan.. Overstag gaan richting Cabo Frio is vooralsnog ook geen optie omdat ze dan de Braziliaanse stroming tegen hebben. Voor nu is het oosten het beste!

Dus de focus ligt nu op snelheid en kleine koers variaties. Vandaag hoeven we dan ook niet veel veranderingen te verwachten. De teams moeten nu vooral besluiten wat het juiste moment is om naar het noorden met de tradewinds overstag te gaan. Als je naar het 2e (groenige) plaatje kijkt dan zie je dat de wind ter hoogte van Salvador naar rechts draait. De eerste die die wind bereikt zou zomaar eens weg kunnen zijn.

Team Brunel is afgelopen nacht van hoogste boot ten opzichte van de vloot afgezakt naar de laagste boot van de vloot (2). Ze twijfelen aan hun snelheid en ik vraag mij af of ze daarvoor wilden compenseren door lager te varen? Of hebben ze weer een zeil veranderd?
In de sked van 9u zien we overigens dat ze weer omhoog kruipen en nu dus op lijn liggen met Dong Feng (3).. Ik vraag mij dan ook (steeds vaker) af hoe besluiten genomen worden aan boord van de verschillende teams.

Voor nu is het nog een lange weg tot de finish en kan er nog van alles gebeuren.
Go girls! :-)
Angela Brandsma



Zeilhelden zijn sexy! [22-04-2015]



VOR Brand-blog: Kamelenrace op de oceaan [21-04-2015]
Word je 's ochtends wakker, kopje koffie, tracker bekijken.. en niks. Nu Leg 6 begint te lijken op 1 grote kamelen race valt er weinig spektakel te verwachten. Daarnaast is het voor ons Brunel fans extra zuur omdat zij hekkensluiter zijn. Dus ik begrijp wel dat mensen interesse verliezen. Maar gelukkig ben ik er nog! Want er gebeurt genoeg!

Aan boord van Dong Feng is bijvoorbeeld de water maker kapot. Dit zorgt voor enige stress bij de mannen die juist zo hard gewerkt hebben om aan de start te kunnen verschijnen. De alternatieve hand machine werkt (uiteraard) niet optimaal. De water maker kan 35 liter per uur produceren. De handmachine heeft 35 liter water nodig om 1 liter in 15 minuten te produceren. Sam Greenfield (OBR) heeft het even uitgerekend: Voor het freeze-dried eten hebben ze 3 of 4 flessen water nodig. De mannen eten 3 maaltijden per dag. 9 mensen aan boord die het met 1 fles per dag kunnen redden. Dat is sowieso al 18 flessen, dus 4,5 uur pompen om het gewoon te ?redden?.. ?.. en als we deze wind houden voor de hele etappe zullen onze vrouwen kinderen hebben, maar niet van ons? ? zegt Kevin Escoffier van Dong Feng. Aan humor geen gebrek.

Matt Knighton (OBR Abu Dhabi) beschrijft de race tot nu toe als een groep kinderen die allemaal richting een onzichtbare chocolade bar rennen in het oosten. We kijken naar elkaar en iedere verandering van koers van een andere boot zorgt voor stress in de groep. Kudde gedrag? ? zo noemen ze het. De strijd met Alvimedica noemen ze match racing. Aan dek kijken de teams naar een rechte lijn zeilen. Als een vlaag een team wat wind geeft kan op de seconde afgeteld worden wanneer het de volgende boot bereikt. Alleen de kleine verschillen in de zeilplannen maakt het nog interessant. Volgens Abu Dhabi gebruikt Team SCA hun FRO niet na de schade van LEG5. Zij mochten deze niet vervangen van de jury en het resultaat is dat zij met hardere wind compenseren door een rif in het grootzeil. Maar Corinna Halloran (OBR SCA) verteld een ander verhaal: Het is net een videospel. We schuiven naar voren, dan naar achteren en dan iemand anders schuift weer naar voren. Door de winddraaiingen wisselen wij continu van Mast-head naar FR0 naar J1 en weer naar de FR0 en 1 rif terug naar de Mast-head. De mannen wisselen duidelijk minder, maar de groep blijft dicht bij elkaar. To change, or not to change.. that?s the question.

Vanaf Brunel is sinds de start van de etappe nog geen update geweest zoals van de andere boten. In deze condities lijkt het mij bijna onmogelijk dat het ligt aan zeeziekte van Stefan. Na de winst van de inport race is het nu echter zaak voor Brunel om bij te blijven en (hopelijk) voor een verrassing te zorgen. Aan de andere kant is er nog helemaal niks aan de hand. De verschillen zijn nog steeds zo vreselijk klein: alle boten liggen binnen 3.2 nm van elkaar en kunnen elkaar via de AIS volgen. Een kudde op de Atlantische Ocean. Wie breekt het eerst los?
Angela Brandsma



''De mooiste week van het jaar! [20-04-2015]
Een logische reactie na de Rees, maar dit jaar was anders. De Open Dag, zondag 30 maart, vorig jaar bijna 2000 bezoekers: Regen en harde wind. We konden niet anders dan het cancelen. Maandag 31 maart dit jaar, de Show Start: Storm! Honderden VIP?s zouden meevaren op de schepen. Het uitvaren moest echter uitgesteld worden tot maar liefst donderdagochtend. Daar lig je dan in de Veerhaven van Rotterdam. Een jaar lang ben je bezig geweest deze week te organiseren tot in de details. Maar een noodplan was er niet. Last minute moest er een compleet nieuw evenement georganiseerd worden voor 550 studenten. Ons schip werd omgetoverd tot een waar kantoor; 11 laptops non-stop in gebruik, 11 telefoons roodgloeiend en continue deelnemers die langskwamen met vragen. Toen we eindelijk zaterdag op de Noordzee konden gaan racen was de ontlading enorm! Ondanks alle tegenslagen is de eerste reactie na de Rees nog steeds: ?Het was de mooiste week van mijn jaar!?. Dat is nou het Reesgevoel, het geweldige onbeschrijfbare en verslavende gevoel wat de Rees in je laat opborrelen, wat er ook gebeurd. Het gevoel dat je maar met moeite wil loslaten en resulteert in een enorme after Rees dip. Volgend jaar weer en dan hopelijk wl naar Engeland!
Sarah de Vos



westkust van Groenland Oqaatsut (Rodebay) [20-04-2015]
Zeezucht?

De goden zijn kwetsbaar
Zij sterven uit
Al zijn ze nog zo vruchtbaar
Wij zien het gebeuren 

Er rest ons nog de herinnering
aan rozen, aan Ensor zijn baard
de geur van seringen
het gerucht van de ransuil
de lucht van frambozen 

de bloemencorso
een litho van Spilliaert
de IJslandvaart 

Sehnsucht? 

Zeezucht 

Hugo Claus
(foto Lia van Bergem)



Primus Inter Pares nog van deze tijd? [19-04-2015]
Dit weekend werden de PIP wedstrijden gezeild bij WSV de Vrijbuiter in Loosdrecht. Traditie getrouw strijden de kampioenen van de Nederlandse eenheidsklassen tegen elkaar in de 16m2 om de felbegeerde PIP beker (en eeuwige roem uiteraard).

Ten eerste is het natuurlijk geweldig dat de 16m2 klasse ieder jaar weer hun boten beschikbaar stelt voor deze wedstrijden. De stuurmannen van de betreffende 16m2 worden bemanning en de kampioenen worden de tijdelijke nieuwe stuurmannen. Om het allemaal zo eerlijk mogelijk te houden wordt er na iedere wedstrijd van boot gewisseld. Zo heeft iedereen evenveel kans op de trofee en titel kampioen der kampioenen. Heel leuk allemaal. Maar is dat ook nog steeds zo?

Ieder jaar weer is het voor de organisatie een zware kluif om de kampioenen gemobiliseerd te krijgen. Dit jaar waren er 17 uitnodigingen verstuurd, 14 gaven aan er te zijn en uiteindelijk zegden 3 mensen vlak vr het evenement nog af. Dit is op 3 vlakken een enorme belediging (1)richting de booteigenaar die zijn boot beschikbaar stelt en klaar staat om te gaan (2)richting de organisatie die zijn best doet om het een succes te maken en (3)richting de overige kampioenen die wel de moeite nemen om er te zijn Ik heb het dan nog niet eens over de vrijwilligers, het publiek en ook de pers die graag getuige zijn van deze strijd.

Maar zoals het natuurlijk altijd is met tradities moeten wij ons misschien afvragen of er nog wel behoefte is aan zo?n evenement. Varen tegen elkaar in een 16m2. Is dat nog wel van deze tijd? En dan opeens realiseer ik mij: wij moeten ons dood schamen!! Je strijdt voor een kampioenschap, je wint en vervolgens word je uitgenodigd om tegen andere kampioenen van dat jaar te strijden. Het is een EER om daarbij aanwezig te mogen zijn! Het is de kers op de taart! Kampioen der Kampioenen! Hoger is er niet als zeiler in een eenheidsklasse in Nederland.

En dat het in een 16m2 is? Ik begrijp het wel. Het is een ?relatief? gemakkelijke boot om in te varen. Dus vanuit iedere klasse is de stap goed te maken. De boot gaat niet te snel, maar ook zeker niet te langzaam. Ik hoorde ergens de suggestie; misschien moeten ze het in Nacra 15's doen. Ten eerste vraag ik mij af hoeveel Nacra zeilers hun boot zouden willen uitlenen en ten tweede vraag ik mij af of de wedstrijden dan nog wel zo interessant worden. Want niet iedere zeiler kan de stap richting de Nacra even gemakkelijk maken. Nee, ik denk dat we met z?n allen niet voorbij moeten gaan aan de strijd, de eer en de traditie die het Nederlandse eenheidsklasse zeilen zo mooi maakt. Kampioenen die voor deze wedstrijd gewoon nerveus zijn. De kans om tegen andere grote namen te kunnen varen. Kampioen der Kampioenen.

Het Watersportverbond heeft voor 2015 de regels voor het Nederlands Kampioenschap versoepeld. Dit betekent dat zodra er 20 boten aan de start van een kampioenschap verschijnen er automatisch sprake is van een Nederlands Kampioenschap (en niet zoals eerder bij sommige klassen een ?klasse kampioenschap?). De blauwe wimpel gaat dit jaar dus veel vaker uitgereikt worden en er kan dus ook vanuit meerdere klassen deelname verwacht worden aan de PIP. Daarnaast is de PIP verplaatst naar de oude periode. De kampioenen van 2015 zullen in Oktober de strijd weer met elkaar aangaan. Ik ga mijn best doen voor een uitnodiging. Het lijkt mij een hele eer.
Angela Brandsma



Passie en frustratie spatte van het scherm! [14-04-2015]
Vanmiddag was de EY Live Hang Out sessie met Gerd-Jan Poortman en de laatste 10 minuten ook met Bouwe Bekking. De gedrevenheid, passie en toch ook frustratie spatte van het beeldscherm.

Dit blijkt al direct uit het antwoord van Gerd-Jan naar aanleiding van de eerste vraag of ze onderhand weer in oorlogsmodus komen zo vlak voor de start van komende zondag: wij hoeven niet meer in oorlogsmodus te komen. We zijn het al. Continu. Het enige is dat we nu ook pissig zijn, zegt Gerd-Jan.

Resultaat telt
Het mooie van deze LEG 5 was natuurlijk wel dat het Gerd-Jan eindelijk gelukt is Kaap Hoorn te ronden! Een aantal mensen bij ons aan boord zijn bezig met hun eerste Volvo Ocean Race en hebben ook direct de Kaap gerond. Dat terwijl ik er een paar races over heb gedaan. De Hoorn was daarom voor mij speciaal, het was een bekroning op 10 jaar ocean racing ? aldus Gerd-Jan
Maar dat was ook vooral symbolisch. Het uiteindelijke resultaat van de race telt. En daar gaat het niet goed.
Natuurlijk zijn wij blij als we de finish over komen. Ondanks het resultaat. En dan helemaal na een Etappe zoals deze. We zijn veilig binnen gekomen, geen grote schades, geen blessures en klaar om de volgende etappe weer te starten. Dat kan niet iedereen zeggen.

Fantastische vervanger
Op de vraag wat de impact is van het wegvallen van Laurent Pges. Gerd-Jan: Het is gewoon jammer dat hij uitgevallen is. Hij was een super speler in het team, maar met Dirk de Ridder hadden we wel een fantastische vervanger. Hij had een verse blik, is lekker recht toe recht aan en een geweldige trimmer. Het was jammer dat wij hem nu net in LEG 5 aan boord hadden want in deze etappe was het trimmen/fine tunen van de zeilen niet cruciaal. Ik hoop dat hij nog een keertje terug komt, want hij kan zeker helpen met de boot nog sneller laten gaan. De komende etappe hebben we Javier aan boord. Persoonlijk ken ik hem niet, maar wat Dirk de Ridder met het grootzeil heeft, heeft Javier met de genua en ik hoop dat hij die kennis naar ons kan overdragen.

Teamspirit
Wij gaan er uiteraard voor zorgen dat hij zich welkom voelt in het team. Ook al zijn wij al meer dan 1,5 samen aan het trainen. Als hij zich thuis voelt zal zijn kennis en ervaring ook beter tot uiting komen..
Op de vraag of Bouwe en hij nog door 1 deur kunnen (sinds Bouwe er toch nog niet bij was J) straalt de saamhorigheid en teamspirit van het beeldscherm. Iedereen aan boord heeft 1 doel. En dat is winnen. Het slechtste wat je dan bij tegenvallende resultaten kunt doen is zo?n team uit elkaar trekken. Het gaat goed komen met ons, zegt Gerd-Jan.
Net op dat moment loopt ook Bouwe binnen. heeey Bouwe! zegt Anton van de Koppel van On Air Media. Leuk dat we jou ook nog even zien! Kan je al iets zeggen over wat je aanvalsplan wordt komende leg?
Dat wordt hetzelfde als de vorige etappes alleen moet het resultaat beter. lacht Bouwe. We verwachten minder wind en we weten dat wij met een koers van 90-110 graden een tandje harder gaan dan de rest van de teams. Daar hebben wij ook steeds onze koppositie gepakt. Javier stapt bij ons aan boord en die is ook super goed. Ik denk dat we met frisse input ons resultaat moeten kunnen verbeteren.

Trouwens, zegt Bouwe Uiteraard kunnen wij niet zonder onze sponsoren, fans en andere aanhang. Complimenten aan EY voor het budgettair bewaken van deze campagne. Dat geeft enorm veel rust en zorgt ervoor dat wij ons kunnen focussen op de race.

Uit gaan van eigen kracht
Wat mijn nieuwe geheim gaat worden? We willen gewoon winnen, maar we moeten van etappe naar etappe en vooral resultaten gaan boeken. Abu Dhabi staat redelijk stevig bovenaan, maar ook met hen kan iets gebeuren zoals bij Dong Feng. Daar kunnen wij alleen geen rekening mee houden. Wij moeten uitgaan van onze eigen kracht en dan ligt de 2e plaats nog binnen bereik.
Wat dus veranderd is ten opzichte van het begin van de race is dat wij toen geen echte focus hadden op de in-port race, maar sinds Auckland is deze er wel. Wij staan gedeeld 1e en willen die plek vasthouden. Als we dan aan het einde van de etappes in Gtenburg gelijke punten hebben met een ander team dan is het opgetelde resultaat van de in-port race doorslaggevend.

Lessons learned
Op mijn vraag (jaaaa! Ik mocht ook een vraag stellen!) wat de grootste lesson learned tot nu toe is? Geeft Bouwe aan dat je zoveel mogelijk het gas op het pedaal moet houden, maar dat alles heel houden ook belangrijk is. Die balans hebben wij gevonden. En dat is cruciaal voor de rest van de wedstrijd.

Wij zijn een team. En niet alleen wij op de boot, maar ook alle mensen erom heen, familie, fans en andere support. Ik ben daar trots op. Samen kunnen wij het doen. Tot in Newport!

Vertrouwen
En voorbij was het. Een half uur praten met d Nederlandse mannen in de Volvo Ocean Race. En ik blijf achter met nog heel veel vragen. Maar ook met een gevoel van vertrouwen. Dit team wil z graag. Hun passie is z groot. Vanaf de bank kan ik daar alleen maar respect voor hebben.

Succes in LEG 6! Samen met heel veel andere mensen ga ik iedere nm van de etappe weer volgen. En uiteraard ga ik erover bloggen. En ook dat is passie. Passie voor de mooiste sport ter wereld die indelijk de huiskamer bereikt.
Angela Brandsma


Mapfre: 'We were lucky ....' [13-04-2015]

Wow, een kort overzicht van een aantal schades na LEG 5.. "we zullen het gewoon moeten repareren" aldus the boatyard.. Ik zeg: Succes! pfff.. van de Genua van SCA is ook cht niks meer over.
Angela Brandsma


Bismarck Strait - Antarctica [13-04-2015]
Varen - 2

Achter de woorden zal ik me verschuilen.
Achter de wind die het water doet huilen.

Daar is de maan die me stil komt begroeten.
Wit schijnt het licht op het zand aan mijn voeten.

Niemand die ziet wat ik hier heb gebouwd.
Een schip om te zeilen, de golven zijn zout.

Nu ben ik weg en dwars door het licht.
Vaar ik naar jou toe in mijn gedicht.
 Johanna Kruit
(foto Lia van Bergem)



Hangout met de jongens van Team Brunel [12-04-2015]
Dinsdag 14 april om 15.00u wordt voor EY een Live Google hangout sessie gedaan met Bouwe Bekking en Gerd-Jan Poortman vanuit Itaja onder productie van On Air Media. Klik op de link en kijk live mee!
Angela Brandsma



VOR-Brandblog: Warmdraaien voor zesde etappe (nog 4 te gaan) [11-04-2015]

Op dit moment zijn de teams hard aan het werk om alles klaar te hebben voor de start van LEG 6. De zeilers zijn veel (vooral) fysiek aan het trainen om hun spiermassa weer op te bouwen na de slopende LEG 5. Het onderhoudsteam is lange uren aan het maken in de boatyard. En terwijl dit allemaal min of meer op rolletjes loopt is de mast van Dong Feng aangekomen in Brasil en onderweg naar Itaja. De boot zelf is (slechts) op de helft van de route Kaap Hoorn en de finish! Het is cht een race tegen de klok voor het team en laten we hopen dat ze het gaan redden.
In de video boven deze blog legt Gerd Jan Poortman de plannen voor LEG 6 uit op zijn eigen (vermakelijke) manier. Terug door de Doldrums, de Westelijke kant op en dan in 1 rechte lijn naar de finish. We gaan het zien :-) In het begin van deze week kwam het grote nieuws naar buiten dat Javier de Plaze Dirk de Ridder vervangt tijdens LEG 6. Dan vraag ik mij wel af: 1. Waarom komt Lauren Pges niet meer terug? 2. Waarom wordt back-up crew Timo Hagoort niet ingezet? Of heb ik iets gemist. Nou goed, nog 1 week en dan zijn de in-port races. Op de 19e is de LEG 6 start en begint het hele circus opnieuw. Hopelijk met 6 boten op de startlijn. Ik ga het weer volgen, jij ook?
Angela Brandsma


Zelf je reddingsvest checken [08-04-2015]
De 'test subjects'. Links het Secumar vest van Ivo, rechts het Seago vest van mij


Een van de klussen die regelmatig terug komen is het inspecteren van de reddingsvesten. Dat kun je laten doen, maar je kunt het ook zelf doen. Op zeilersforum.nl staat een mooie handleiding hiervoor. Naar aanleiding van die handleiding besloot ik onze reddingsvesten ook eens zelf te testen. Ik heb een standaard Seago 275 N en mijn vriend Ivo heeft een Secumar Arkona 275. De Arkona is duurder dan de Seago, dus het is meteen een leuke vergelijking tussen een duurder en een iets goedkoper type. Hierbij een verslag.

Ik begin met het inspecteren van de algemene staat van de vesten. Begint er iets los te laten? Zitten de naden en banden nog goed vast? Bij het Secumar vest beginnen er een paar draadjes los te laten, maar dat ziet er niet al te ernstig uit. Vervolgens maak ik de vesten via het klittenband open, zodat ik bij het drijflichaam en het ontstekingsmechanisme kan. Ook dat moet gecontroleerd worden. Het Seago vest heeft (naast het klittenband) maar n drukknoopje. Het Secumar vest zit met drie drukknopen vast. Dat verklaart waarom bij mijn Seago vest het mechanisme er altijd onderuit piept. Een vaste bron van irritatie aan boord..

Iets aan slijtage bij de naden van het Secumar vest, maar niet zo erg

Als ik mijn vest open valt het drukpatroon eruit. Het is vanzelf losgedraaid uit de fitting van het ontstekingsmechanisme. Niet zo netjes! En een teken dat ik mijn reddingsvest echt vaker moet checken. De volgende stap is het wegen van de gaspatronen. Daarvoor moet ik ze uit de fitting van het ontstekingsmechanisme halen. Die van mij was al los, nu het patroon van Ivo's vest nog. Dat gaspatroon zit stevig vast in de fitting. Ook zit het met een extra bandje vast in het reddingsvest. Goed om te weten, dat dit patroon niet zomaar los zal laten.
Eenmaal los, controleer ik de patronen op beschadigingen en corrosie. Misschien ten overvloede, maar een patroon hoort van de bovenkant dicht te zijn. Zit er een gaatje in, dan is het patroon al gebruikt en dus leeg.

Zo ziet een bruikbaar patroon er van boven uit. Patronen met een gaatje kun je weggooien

Vervolgens weeg ik ze, om te kijken of er in de tussentijd geen gas uit is ontsnapt. Een halfleeg patroon kan een vest niet meer volledig opblazen, dus dat wil je niet. Op het patroon staat een minimum gewicht in grammen aangegeven. Mijn patroon zouden minimaal 254,5 gram moeten wegen. Dat van Ivo 233 gram. Mijn eigen patroon weegt 257,4 gram. Die is nog prima in orde. Ook het patroon van Ivo is met zijn 235,4 gram nog zwaar genoeg. Die kunnen dus nog even mee.

Ivo's patroon is iets lichter, maar dat klopt met het ingeslagen gewicht


Vervolgens bekijk ik het ontstekingsmechanisme. Dit ontstekingsmechanisme moet er voor zorgen dat het vest vanzelf opblaast als je te water raakt. Het systeem wordt geactiveerd door een zoutpil, of door een stukje papier. Zo'n elementje lost op als het in aanraking komt met water, en laat door middel van een veer of hefboom het patroon afgaan. Deze mechanismen hebben een aantal indicatoren, die een groene kleur horen te hebben. Het mechanisme van mijn Seago vest heeft twee van deze indicatoren. Eentje springt op rood als je aan het touwtje trekt om het gaspatroon handmatig te activeren. De andere zit onderaan het mechanisme. Die springt op rood als het papier-elementje oplost en het vest automatisch wordt opgeblazen. Zo kan je in een oogopslag zien of het patroon al verbruikt is. Beide indicatoren staan nog netjes op groen. Maar de cartridge met het stukje papier blijkt over datum. Die moet ik dus vervangen. Het ontstekingsmechanisme van mijn vest is een UML mechanisme. Volgens een bekende watersportwinkel is dit een vrij algemeen gebruikt mechanisme, dus ik denk dat ik bij de lokale watersportwinkel wel een nieuw cartridge zal kunnen krijgen.

Het UML-ontstekingsmechanisme van Seago. Beide indicatoren staan nog op groen

Vervolgens is het Secumar vest aan de beurt. Dit merk gebruikt een eigen soort ontstekingsmechanisme, met ronkende naam: de Secumatic 3001S. Het mechanisme van Secumar heeft drie indicatoren in plaats van twee. Een extra indicator geeft aan of het patroon wel goed vast zit. Omdat ik het patroon eruit gehaald heb geeft die indicator geen groen, uiteraard. De andere twee zijn wel groen. Er staat geen houdbaarheidsdatum op het mechanisme. Het enige wat in dit systeem over datum kan gaan is de zoutpil, die eenvoudig vervangen kan worden. Ook al ziet de zoutpil er nog netjes uit, onder invloed van vocht kan de pil toch brozer worden. Het gevaar is dan dat de pil ineens verbrokkelt en het vest spontaan doet opblazen. En een zoutpil is een stuk goedkoper dan een gaspatroon. Als je het vest toch aan een inspectie onderwerpt, is het beter om deze even te vervangen. Het fluitje aan het Secumar vest wordt ook even aan een test onderworpen. Die doet het nog prima. Op mijn eigen vest kan ik geen fluitje ontdekken.



Het Secumar onstekingsmechanisme. Twee van de drie indicatoren staan op groen. Het derde geeft geen groen omdat ik het gaspatroon heb losgedraaid.

Vervolgens blaas ik de vesten op, om te zien of ze niet lek zijn. Dat doe ik met het oranje pijpje dat aan het drijflichaam zit. Bij mijn eigen vest moet ik flink kracht zetten voor het ventiel open gaat en ik het vest op kan blazen. Bij het Secumar vest gaat dit iets makkelijker. Toch moet je voor beide vesten aardig blazen. Geen optie voor een verkleumde drenkeling met een niet-werkend vest. Waarschijnlijk zit dit pijpje er puur op voor 'blaastests' zoals deze. Je merkt het meteen wanneer de vesten 'op druk' zijn. Dan kun je niet verder blazen. Eenmaal opgeblazen controleer ik de drijflichamen op slijtage. Bij het Seago vest zit onderaan bij de vouwnaden wat slijtage. Volgens de handleiding op het forum komt op die plek wel vaker slijtage voor. Mijn vest is ook al wat ouder dan dat van Ivo. Wellicht wordt het volgend jaar tijd voor een nieuw vest.

Ik laat de drijflichamen een dag lang opgeblazen, om te zien of het vest ook na langere tijd op druk blijft. Die test doorstaan beide vesten glansrijk. Tijd om ze weer leeg te laten lopen. Het dopje dat aan het opblaaspijpje vast zit heeft hier een special lipje voor. Dat duw je lichtjes tegen het ventiel aan, dan loopt het vanzelf leeg. Alle lucht moet er uit. Daarna vouw ik de vesten terug. Dat is altijd even prutsen, maar heel nauw komt dat gelukkig niet. Klaar met de inspectie ben ik nog niet. Pas als ik de cartridge in in mijn vest en de zoutpil in Ivo's vest vervangen heb (en nogmaals heb gecontroleerd of alle indicatoren op groen staan) zal ik de vesten 'aftekenen'. Dat doe ik door een datum te zetten in het tabelletje dat op of aan het reddingsvest zit. Tip van het zeilersforum: Zet de bootnaam op je reddingvest. Naast onze eigen vesten controleren we uiteraard ook de vesten die we voor de gasten aan boord hebben.

Ook na 24 uur zijn onze vestjes nog prima op druk. Links de Secumar, recht de Seago. Bij de pijltjes kun je de datum van je controle noteren.

Het is best leerzaam om eens zo'n inspectie zelf te doen. Je ziet meteen dat zo'n inspectie niet overbodig is, er komen best wel veel dingen aan het licht. Ik merk ook het verschil tussen een duurder en goedkoper vest. In een duurder vest zit alles net even iets degelijker in elkaar. Maar dat is geen garantie dat alles goed blijft.. Vanaf nu onderwerp ik ieder jaar mijn vesten aan een testsessie!
Joke Noppers


Voor geen goud terug naar de wal [08-04-2015]


Op een boot wonen, dat leek haar wel wat. En het bleef niet bij dromen en plannen maken. Sinds 16 juli 2012 leven Ger Wouters en haar partner Henk samen op de Markiezin, een Contest 48CS. Ze maakten -nog- geen wereldreizen, maar weten wel zeker dat ze voor geen goud terug willen naar de wal. Over hun ervaringen aan boord houden ze een blog bij.


Boten TV nieuwsupdate: Zeilhelden in Itajai en wie gaat naar Rio? [07-04-2015]



'Draag mij maar weg .....' [06-04-2015]

'Draag mij maar weg', zo klonk de laatste post van Jora. Dat was na haar selfie met Bouwe. Beter dan dit ging het niet meer worden. Want wie krijgt de kans om zijn Zeilhelden van dichtbij te zien, aan te raken en te spreken als ze uitgeput na ongeveer 7000 mijl de steiger aantikken? Jora de Jong was met man en dochter op vakantie in Itajai. Zon, zee, strand. Je kent het wel. En als de jongens van de Volvo Race langskomen, dan gaan we ff kijken. Het werd 12 uur hyper meedraaien in het media en vrijwilligers circus dat met de VOR meereist. Terwijl Jora met de TV crew van Team Brunel meeliep, werden haar man en dochter ingelijfd als vrijwilliger. Team Base inrichten, jerrycans sjouwen. Jora was even Zeilhelden reporter, cruiste door het mediacentrum, stuiterde mee op de welkomst-rib en stond op de steiger toen Team Brunel aanmeerde. 'Supergaaf om mee te maken! Team Brunel I Love you!'
(denk jij dat je interessante blogs of coole vlogs kan maken voor Zeilhelden, probeer het! redactie@zeilhelden.nl)


Het seizoen is begonnen! [06-04-2015]

Ruim honderd bootjes dobberden op het sneekermeer tijdens het Paasweekend voor Schakels, Flitsen, Vauriens, Flashes en Splashes. In totaal zijn er 7 wedstrijden per klasse gevaren. Het was rustig lenteweer, maar als je optimistisch je handschoenen thuis had gelaten kwam je met verkleumde vingers van het water.


Bransfield Strait - Antarctica [06-04-2015]
An Iceberg
Today she is iceberg present
Holding her bones still
Showing 20 percent
Hiding the rest
Freezing in time
Slowly shrinking down
Into her surroundings
out of sight out of mind
Inch by inch
She forgets herself
And became an ocean
Freshly tained
Another part of the whole
J. Wolfe B.
(Foto Lia van Bergem)



BotenTV Nieuwsupdate: gebroken mast, botenbrand en veilig aanleggen [01-04-2015]



Storm houdt ROTC in Veerhaven [01-04-2015]



Dodo op zeereis naar Japan [31-03-2015]
Julia Geiser
(Sietske van Weerden is oa kookliefhebber en blogt op zilte zee)
Een dodo wil niet reizen. Dat overleeft hij niet, hij wordt ziek van de golven en van heimwee naar zijn thuis eiland Mauritius. Toch waagde n de oversteek na Japan. Niemand dacht dat het kon, maar hij kwam heelhuids aan op het eiland Deshima, een eilandje voor de kust van Japan. Hadden maar meer de gok met de VOC gewaagd dan waren er nu misschien nog dodo's geweest.
Hoe deze merkwaardige kip smaakt zullen we nooit kunnen proeven, maar nu we toch in Japan zijn aangeland nemen we genoegen met een smakelijk tonijnhapje (Japan is goed voor de helft van de tonijn consumptie; autofabrikant Mitsubishi is de grootste importeur en heeft een eigen tonijnvloot en tonijnboerderijen). Niet te vaak, anders sterven zij ook uit.....

Dichtgeschroeide Tonijn met Japanse Aioli
4 tonijnsteaks
4 el mayonaise
1 el bruine suiker
1 el Dijon mosterd
2-3 el Japanse sojasausbeetje water
1 tl walnotenolie
1 el sesamolie
2 el sesamzaadjeszout 
zwarte peper, gemalen

Meng de mayonaise, bruine suiker, mosterd en sojasaus door elkaar. Verdun het met een beetje water. Als je het in een spuitbusje doet, kan je straks de tonijn mooi opmaken.
Kruid de tonijn met de sesam en zout en peper en bak die in een gloeiend hete pan, alleen om dicht te schroeien. Lekker met gewokte groenten, zoals lenteui en sugarsnaps samen met noedels. Kan ook heel goed als voorgerecht. Snij dan de tonijn in mooie plakjes.



noordwestkust van Groenland Murchison Sund [30-03-2015]
Whales
Whales floating down the sea
Slowly staring back at me
As I watch them soft and come
Singing their funny song
Clear as day everyday
I watch them play
I watch them sway
Into the sunset
Casting off
It warms my heart
Just enough
Rebecca B.
(foto Lia van Bergem)



'Heerlijk die adrenaline rush ...' [29-03-2015]

Zo dat was dan de eerste World Cup van het jaar! Werd 3de in de Big Air en 4de in Freestyle. Geweldig om, na de winterbreak, weer in de competitie te zitten met de meiden. Heerlijk die adrenaline rush. Nu weer hard aan de slag voor de volgende PKRA World Tour.
Annelous Lammerts



Rustig inslingeren op Race of The Classics vloot [29-03-2015]

De open Dag is afgelast, niet gek bij deze weersvoorspelling met windstoten tot 100 km uur. Stormachtig heet dat in meteo-terminologie. Zeilhelden-reporter Sarah de Vos plaatst de laatste updates (en vids) online op Facebook en dat houdt ze de gehele race vol. Door het gure weer is het vertrek maandag onzeker geworden. Maar later op de dag laten de gribfiles een positiever beeld zien. In de ochtend raast de storm nog langs de kust met een kleine 30 knopen wind. Maar als de ROTC tegen de middag vertrekt, dan kan de vloot van 24 schepen met een veel rustiger windje Rotterdam uitvaren. Wel zo lekker om ff in te slingeren.


Waarom de Rees? [27-03-2015]
Stel je voor; meer dan 500 studenten van 22 verschillende universiteiten en hogescholen uit Nederland die op 23 klassieke zeilschepen, n week lang zeilen op de Noordzee. Met als doel, naar Engeland racen! Ik ben Sarah de Vos, al twee keer eerder deed ik mee met deze unieke ervaring. Eerst als deelnemer, daarna als voorzitter van een deelnemend team en dit jaar als landelijke organisatie. Waarom? Men heeft het over het fenomeen ?Reesgevoel?. Iets ontastbaars, onbeschrijfelijk, maar vooral erg verslavend. Je weet pas wat het is als je mee bent geweest en dan wil je het liefst zo lang mogelijk in de Rees bubble blijven. Ik ga jullie komende week proberen mee te nemen in dit Reesgevoel en wat dit allemaal teweeg kan brengen.
Sarah de Vos




'Superblij met mijn resultaat' [26-03-2015]





Copyright & Colofon