Zeilhelden.nl is een community van liefhebbers van de zeilsport in de breedste zin. Op Zeilhelden kom je Nederlandse zeilers en zeilliefhebbers tegen die een persoonlijke, bijzondere prestatie hebben neergezet. Zeilhelden en hun prestaties volgen zelden de gebaande paden, zijn soms off track of hebben een rafelrand. Volg Zeilhelden.nl op webblogfacebook,Youtube en twitter. Zeilhelden is ook in boekvorm verschenen.

NIEUWS

Key-blog: Wachten op de schade-expert [02-08-2015]

Jet en Saskia zijn met hun zeiljacht SY Morning Glory onderweg naar Suriname. In Spanje blijkt dat hun schip eerder tijdens hun reis schade heeft opgelopen. De schade-expert wordt ingeschakeld en dan is het wachten .....

Wij hebben nog een paar dagen in Ribadeo doorgebracht met allerhande klussen aan boord. Het zout afspoelen, de was doen. Vervelend werk met 1 werkende wasmachine en 1 droger en allerlei mensen om je heen die ook afwachten en toeslaan als er iemand met een gevulde tas of zak het havenkantoor verlaat en je dan net voor blijken te zijn bij de wasmachine. Ben je dan eindelijk aan de beurt, blijkt er geen instructie te hangen aan de muur. Dus op de gok een programma gekozen, is de was na 1 uur en 40 minuten wel schoon, maar niet gecentrifugeerd. Dus nieuwe munt nodig, blijkt het net siestatijd te zijn, dus havenmeester weg tot 17.00 uur geen munt te bemachtigen. Zo kan je dus de hele dag bezig zijn met de was. Zit de was in de machine, kan je in de tussentijd internetten, het signaal is alleen te ontvangen vlak voor of in het havenkantoor, zeker niet aan boord. Helaas.

Intussen ook Ribadeo verkent, een klein, vriendelijk stadje, op een paar verdwaalde Franse, Duitse en een Nederlandse zeilers geen toerist te bekennen. Je treft er winkels aan met etalages, die bij ons na de zestiger jaren niet meer te zien waren. Toch leuk om te zien. Je vindt er ook nog wel eens iets, dat bij ons allang niet meer te krijgen is, maar wel erg handig. Hoe de detailhandel er van kan bestaan is ons een raadsel. Ze zijn wel creatief in het combineren van het assortiment. De bloemenwinkel heeft ook een hoekje groenten en fruit, wij vermoeden dat het uit de eigen tuin komt.
De kousen- en band winkel bestaat hier nog, zo ook de corsetterie winkel.
Overal zijn er gezellige kroegjes en restaurantjes en terrasjes, altijd druk bevolkt. En even Hollands cafe solo 0,80 cent, soms 1,10 en erg lekker. Het brood smaakt naar niks en bruin brood bestaat hier niet. De vruchten, perzikken, sinaasappelen, meloen zijn heerlijk, sappig en vol van smaak.

Na deze paar dagen van opdrogen en opruimen kwam er dan toch eindelijk het vakantiegevoel. Lekkere temperatuur, andere taal om je heen, het helpt allemaal mee aan dat gevoel. We willen verder. Bovendien is het contact met de verzekering van mij, maar zeker ook van uit Engeland priotiteit nummer een. Inmiddels het hull declaration form ingevuld en verstuurd, hoop ik. Weleens een pdf ingevuld met een ipad of macbook en zonder printer en scanner verstuurd met een ( haperende) mail?

Voor ons is duidelijk, dat we zonder een bezoek van een scheepsexpert en een bezoek aan een werf niet verder willen varen, althans geen grote stukken overzee. Bovendien zullen we naar een grote stad moeten, met zekerheid van een werf, la Coruna is het dichtste bij. Bovendien zijn er zeilvrienden uit Muiden ook onderweg naar la Coruna, toch leuk mekaar daar te treffen. Zo vertrekken we donderdagochtend vroeg het is zo'n 80 mijl varen, met een NNE wind, dat belooft een mooie zeildag te worden. Het is amper licht als we vertrekken en het waait nog niet erg, dus motor bij. We tuffen langs een landschap dat Saskia er uitvindt zien als de Vogezen, heuvelachtig, in de verre achtergrond bergachtig en hier en daar wat dorpjes. De zon komt op, de trui kan uit. Helaas zet de wind in de ochtend niet erg door en als hij dan uiteindelijk komt, hebben we hem min of meer tegen. Het blijft dus een motorzeil dagje. Tegen 19.00 uur lopen we la Coruna binnen, verwelkomd door Marieke en Frans Eelkman Rooda. Nadat we hebben afgemeerd, drinken we bij hen aan boord een glaasje en gaan daarna de stad in. De haven ligt heel dichtbij het stadscentrum. Er is een Middeleeuwse feestweek aan de gang, die behalve dat er wat ridders en wat boeren en boerinnen door de stad lopen zich kenmerkt, net als in NL, door rijen stalletjes met hapjes en drankjes, kruiden, lederwaren, oude ambachten etc etc. oh en niet te vergeten muziek, vooral groepjes muzikanten, die minstens een doedelzakspeler hebben. Ik vind die dingen niet om aan te horen. Ik dacht dat het Schots was, nou niks ervan.

We eten een heerlijke kipspies met een glas wijn en slenteren wat rond. Het is gezellig en erg druk. We sluiten de dag af met een ijsje.
Vrijdag zijn we met Frans en Marieke per trein naar Santiago de Compostella gegaan. Een belevenis. Een mooie oude stad met een hele grote keur aan mensen die allemaal op weg naar de finish zijn. Jong en oud, het merendeel sportief gekleed, met sportschoenen, slippers, stevige wandelschoenen en een enkeling heeft zoveel blaren, die kan geen schoenen meer verdragen en loopt op blote voeten de laatste meters.
Bij een kantoortje vlakbij de kathedraal moeten de wandelaars aan de camino hun stempelkaart inleveren en voor 3,00 Euro krijg je dan een gekalligrafeerde oorkonde met je naam en de startplaats. Vervolgens iedereen blij de lange rij trotserend, de kathedraal in. De kathedraal met veel pracht en praal moet je natuurlijk gezien hebben.

's Middags op de trapzittend bij de kathedraal heb ik contact met de mij toegewezen schade expert in Hamburg. Hij heeft mijn schadeformulier ontvangen en denkt dat er een expert moet komen kijken. Hij gaat er eentje zoeken die tijd heeft in Spanje en zal me maandag meer laten weten. Maandag krijg ik 's middags een contactpersoon die die ik moet bellen hij zit in Sevilla. Hij wil foto's zien van de schade en wil een eerste oordeel van iemand uit de buurt van la Coruna hebben. Die komt dinsdag langs, hij maakt met zijn iphone foto's en een video terwijl Saskia en ik aan de loszittende schotten moeten trekken. Ook de krakende vloerdelen worden gefilmd. Hij zal die sturen naar onze man in Sevilla, die 's avonds nog opbelt en zegt, dat hij impressed is dat wij helemaal uit Engeland zijn komen varen en Biskaye hebben overgestoken met het schip. Tja wat hij nou precies bedoelt weten we niet.

In ieder geval moeten we van hem naar Sada varen, om de hoek van la Coruna waar een haven is plus een werf, die hij goed kent en die prima werk levert. Dus wij er heen gevaren, woensdag 29 juli. De man die ons in la Coruna had bezocht komt langs met zijn vrouw, die Engels spreekt en vertelt dat hij morgen terugkomt met nog een andere man van de werf, dat ze dan rapport op zullen maken en naar Sevilla zullen mailen. Deze man kwam vanochtend aan boord, keek hier en daar wat bedenkelijk en zei dat hij dacht dat de betimmering er wel uit zal moeten om echt alles goed te kunnen bekijken. Het is uiteraard van belang om de langsverbanden en de schotten etc op scheurtjes of anderszins beschadigingen te bekijken. Tja we wachten maar af, we kunnen/ mogen niets voor de expert is geweest.

Expert uit Sevilla komt deze kant op, maar er komt nog een schade geval naar Sada en daar wil hij op wachten, begrijpelijk, maar wij balen er van. Hij komt maandag. We kunnen geen kant uit, Sada is nou niet de stad waar je langer dan 2 dagen wilt blijven, er is geen bal te doen. Nou ja je kan door de winkelstraat lopen, maar dat heb je na 2x ook echt wel gezien. Het winkel aanbod is klein, de manier van etaleren is net als in Ribadeo uit de 50tiger jaren, maar het ontroert ons wel. Wij zijn anders gewend en daarmee ook wel verwend.

Op een bevolking van een paar duizend man, treffen we hier aan: 6 slagerijtjes, 7 bakkertjes, 5 farmacie en dat binnen een straal van 800 meter. En ieder heeft zijn specialiteit en jullie begrijpen Saskia pikt het goede uit al deze winkeltjes. Maar verder is het wel oersaai. De enige stad in de buurt is La Coruna en daar zijn wel al geweest. Kortom ons humeur kreeg een kleine dip.

Nu wat anders, we zijn inmiddels een maand weg en krijgen allerlei gezellige mailtjes en reacties. Erg leuk. Saskia zet af en toe wat op facebook en ook dat geeft weer bemoedigende reacties. Graag willen we alle mensen die ik/we nog goedendag zouden zeggen voor vertrek en waar het niet meer van is gekomen zeggen dat het ons spijt, maar er was gewoon geen tijd meer voor. Hopelijk draagt dit blog een beetje bij tot het houden van contact.

Het valt ons op dat Spanjaarden over het algemeen kleiner zijn dan wij en wat ons erg ook erg verbaast is, dat ze amper een andere taal spreken. Geen Engels, geen Frans. Jong en oud, het maakt niet uit, het is maar een enkeling, die meestal gebrekkig iets anders spreekt.

En verder houden wij de moed er in door lekkere dingen te kopen en Sas doet niet anders dan heerlijk eten maken, gelardeerd met een enkel glaasje (wijn) maken we het toch goed. We tellen onze zegeningen. Blij dat het ons in Europa overkomt en niet in bijvoorbeeld Gambia.
Jet Key


Tess-vlog: Vrijwilliger bij Kindervakantieweek [01-08-2015]



Tess-vlog: Selectieweekend School at Sea [22-07-2015]

Nog minder dan 100 dagen te gaan en ik kan nog sponsors gebruiken!
Met vele groeten,
Tess


Jul-vlog: Boot gemeten [17-07-2015]

Vandaag helemaal niet getraind, want de hele dag met het meten van de boten bezig. Nu mijn boot gemeten mag ik volgende week officieel meedoen met het WK Splash.
Groetjes,
Julia


Jul-vlog: Dag 5, trainen voor het WK Splash [17-07-2015]

"De training ging als minste van de afgelopen dagen. Ik had moeite met het starten met deze golven. Verder zat m'n snelheid er wel lekker in."
Groetjes,

Julia


Dieneke-vlogt: Selectieweekend [16-07-2015]

Afgelopen weekend was het selectieweekend. Het was superleuk! We verbleven in een scoutinggebouw in Bloemendaal. We hebben gezamenlijk de tent opgezet, vuur gemaakt en voor het eten gezorgd. We waren met 30 man, 27 leerlingen (waarvan 21 meisjes) en 3 begeleiders. Dat waren de kapitein Martin, docent Mieke en Monique, degene die School at Sea bedacht heeft. De groep leerlingen was ook erg leuk, we hebben het heel gezellig met elkaar gehad. Als je wil weten wat we precies allemaal gedaan hebben kun je mijn vlog bekijken (hierboven). Ik heb in ieder geval superveel zin om met (een aantal van) deze mensen over 3 maanden op reis te gaan!

Help me bij de laatste loodjes want die wegen het zwaarst! Ik heb nog steeds 2700 euro nodig en daarbij heb ik hulp nodig. Word lid van de Club van 100, daarmee sponsor je mij eenmalig met 10 euro en krijg je elke 3/4 weken tijdens de reis een update én maak je kans op een souvenir uit een van de landen waar ik kom! Laat een reactie achter of stuur me een berichtje opFacebook.com/DienekeatSea.
Veel liefs,

Dieneke


Daphne's World: Verveling slaat toe [11-07-2015]

Na een goede trainingsweek in Denemarken ter voorbereiding op het EK reden we weer naar Nederland voor een week rust. Autorijden is saai.... misschien dit filmpje ook wel...en ja, dan slaat de verveling toe...
Daphne



Daphnes World: Prehistorisch onderkomen [10-07-2015]

In de sobere achtertuin van een luxe boerderij bereidt Daphne van der Vaart zich voor op de Olympische spelen van 2020 en nog eerder, het EK in Aarhus (Denemarken) over een week!
Maar het leven van een Olympisch talent gaat niet echt over rozen. In hun prehistoriche onderkomen dat ruikt naar Deense koeien, komen ze veel spinnen tegen, rendierspoken en bestaat het toilet uit een pittoresk houten schuurtje met gat in de grond. Is dit Afrika?, vraagt Daphne zich af.
succes dames!



Tess-vlog: vlootdagen [10-07-2015]





Big Joke, Small Ships #1 [08-07-2015]
Afgelopen Pinksteren zeilden mijn vriend en ik mee met de Small Ships Race. De Small Ships Race is een race voor bootjes tot vierentwintig voet, van IJmuiden naar het Engelse Lowestoft. Toen we eenmaal in Engeland waren, hebben we er meteen maar een vakantie achteraan geplakt. Van deze bijzondere reis hebben jullie nog een uitgebreid verslag tegoed. Hierbij het eerste deel..

Woensdag 20 mei is het zo ver. Dan vertrekken mijn vriend en ik naar de jachthaven in IJmuiden. Daar willen we de laatste hand leggen aan de voorbereidingen voor de Small Ships Race, zodat we donderdag vroeg kunnen vertrekken. Onze boot hebben we het weekend ervoor al in IJmuiden gelegd, dus we gaan per auto. Mijn schoonvader is zo vriendelijk om ons te brengen. Om twaalf uur in de middag worden we in IJmuiden verwacht. Met alle dingetjes die we nog regelen moeten, blijkt dat te krap te worden. We zijn een half uurtje te laat. Gelukkig blijkt onze late binnenkomst geen probleem te zijn. Ik word vriendelijk ontvangen en krijg zelfs een een heel pakket aan goodies mee, waaronder een heuse scheepstoeter! Hard blazen wanneer we Lowestoft binnen lopen, zo luidt de instructie.

Op de steigers van de jachthaven is het een drukte van belang. Ik kijk mijn ogen uit. Meestal zijn wij degenen die 'held' genoemd worden, omdat we in zo'n klein bootje varen. Maar nu hebben wij zo'n beetje het meest ruime schip. En doen een paar Kolibri's mee, scheepjes van iets meer dan vijfenhalve meter. En naast ons ligt de Triple Sec, een mini trimaran die meer voor het scheuren op de plassen bedoeld lijkt, dan voor een overtocht naar Engeland.

Er moet nog heel wat geregeld worden voordat iedereen veilig uit kan varen. Iedereen is dan ook druk in de weer. Een deelnemer voert hoog in de mast nog een laatste reparatie uit. Met een luide bonk laat hij zijn gereedschap vallen. Zijn vrouw is lekker ad rem: 'denk maar niet dat ik je het kom brengen!' Iedereen moet lachen. De sfeer zit er goed in.

Op de steiger komen we een aantal bekenden tegen. Mitchell en Riemer heb ik leren kennen tijdens mijn debuut als radio-DJ, tijdens de 50 mijl Short-handed. Ze hebben geen eigen boot, maar wilden wel graag mee doen met de Small Ships Race. Op het nippertje hebben ze een bootje weten te regelen. De eigenaar van de Kolibri Jachtwerf is zo aardig geweest zijn eigen scheepje uit te lenen. Met de Chapeau, een Kolibri 560, wagen ze de oversteek. Ik bewonder hun moed, en vraag me af of ze wel überhaupt in dat bootje passen. Vooral Riemer, want die is bijna twee meter lang.

Een ander bekend gezicht is Joost Ubbink. Een fanatieke kleine-bootjes-zeiler. Met zijn kleine Marsvin maakt hij in zijn eentje bijzondere reizen. Hij heeft ons op de Hiswa overgehaald om mee te doen aan deze onderneming. Verder zijn er mensen die we ook al gezien hebben tijdens de voorbereidingsavond twee weken geleden. Ook zijn er mensen die we kennen van het zeilersforum en Facebook. Links en rechts kletsen we bij. Maar niet te veel, want we willen de boot op orde hebben voor de laatste veiligheidsinspectie.

Die veiligheidsinspectie gaat vrij informeel. Twee leden van de wedstrijdleiding, Simon Does en Peter Schermer, stellen een aantal vragen. Doel is niet per sé om alle punten op de verplichte uitrustingslijst na te lopen. In plaats daarvan wordt iedere boot met bemanning individueel bekeken. Dingen die niet meteen duidelijk zijn, worden nagevraagd. Kunnen wij ons aanlijnen? En zo ja, zitten die aanlijn punten een beetje stevig bevestigd?

Naast alle veiligheidsmaatregelen wil men er vooral achter komen in hoeverre wij weten waar we aan beginnen. De conclusie van het gesprek is dat het bij ons wel snor zit. Gelukkig! Bij onze buurmannen, de bemanning van de Triple Sec, duurt het gesprek wat langer. Het is maar een heel klein bootje. Binnen is heel weinig ruimte, dus moet je tijdens je wacht buiten zitten, in de kou. Dat brengt extra risico's met zich mee. Gelukkig weten de mannen van de Triple Sec heel goed waar ze mee bezig zijn, dus ook zij krijgen groen licht.

Om zeven uur is het tijd voor het weerpraatje. Een meteoroloog praat ons bij over de weersverwachting. We hebben geluk. Het is niet bezeild, maar verder lijken de omstandigheden vooralsnog ideaal. Windkracht drie of vier, met afnemende golven. Om kwart over negen is er een algemene bespreking. In groepen nemen we de tocht van morgen door. Onderweg zullen we een windpark en wat boorplatformen tegenkomen. Daar mogen we niet te dicht bij in de buurt komen. Ook is er een diepwaterroute voor grote schepen. En in het midden van de Noordzee zijn er nog de shipping lanes, die we haaks over moeten steken. Een hoop obstakels, dus is het zaak om goed op te letten.

Als we in de avond eindelijk klaar zijn, doen we nog een klein borreltje, om toch nog een beetje te slapen, ondanks alle zenuwen. En dan vroeg naar bed.

De volgende ochtend staan we om vijf uur op. Om kwart over vijf zou op de steiger het laatste palaver zijn. Dan wordt beslist of er uitgevaren wordt of niet. Ik loop de steiger op, om mijn groep te vinden. Ondertussen hoor ik de ene motor naar de andere starten. Kennelijk zijn de weersomstandigheden zo goed, dat men dat laatste overleg niet zo nodig vindt. Ik loop dan maar weer terug naar mijn eigen boot. We gaan!

We worden nog uitgezwaaid door onbekenden. Wat leuk dat die de moeite hebben genomen om zo vroeg op te staan. Met zijn allen varen we langzaam de haven uit, terwijl in het oosten de zon aan het opkomen is. Een grote olietanker komt net de haven binnen varen. Tientallen jachtjes varen langs hem heen, terwijl ze één voor één hun zeilen hijsen. De stuurman zal wel denken, 'dat heb ik weer'.

Om drie over zes hebben wij onze zeilen ook omhoog en passeren we de startlijn. Buiten de pieren blijken de golven toch nog lastig. Die golven zullen wel te maken hebben met de aflopende diepte, zo vlak bij de kust. Even later worden de golven inderdaad rustiger. Ondertussen worden we hard ingehaald door Chapeau. Hoe doen die jongens dat, op een bootje van vijfenhalve meter?

Het belooft een mooie zeildag te worden. Dit keer varen we niet langs de kust, maar pal west, steeds verder weg, totdat we aan de overkant zijn. Onze eerste echte oversteek is begonnen. Spannend!
Wordt vervolgd...
Joke Noppers


Team Brunel 'Broached' [06-07-2015]
Als Delftse Studenten Wedstrijd Zeilvereniging verbonden aan de TU Delft is de link met Brunel snel gelegd. Naar wat mail contact zijn wij uitgenodigd om langs te komen om een stukje mee te varen met de VO65 en Gert Jan Poortman. Vanuit de haven van IJmuiden hebben wij direct de code zero gezet en zijn we een mooi stukje de Noordzee opgevaren. Iedereen heeft mogen sturen en dat was natuurlijk ook wel het hoogtepunt van het varen. Volgende grote event is het WK in Travermunde waar we met maar liefst 4 J22's van Broach aanwezig zullen zijn! Deze trip geeft wel weer die extra boost om nog net dat beetje extra te trainen!
Daan de Wit


Zeeziel: Hans Jongsma [02-07-2015]
De zee roept en Hans sluit een deal met zijn lief, hij kiest het ruime sop met zijn Koopmans en krijgt een jaar terugkeergarantie. Het wordt dus een rondje Atlantic. Als hij in de Golf van Biskaje de golven beklimt hangt er plots een helikopter van de Franse marine boven zijn hoofd. Of hij zijn koers wil verleggen van 220º naar 20º voor zijn eigen veiligheid. Hans sputtert wat tegen, hij heeft tenslotte maar een jaar, maar draait toch bij. Hij mag dan wel een stalen schip hebben, maar een raket van een onderzeeboot is zelfs voor zijn schip te gortig.

Dagen op een oceaan maar nooit heeft hij zich eenzaam gevoelt, hij krijgt gezelschap van een vogeltje. Als deze echter na ellenlange over en weer gesprekken in de windgenerator aan zijn einde komt, verdient deze een waardig zeemansgraf. Ingepakt en wel laat hij de vogel op een plank het water in zakken.

Dan een zwart stipje dat angstvallig steeds groter wordt. Met zijn 250 watt zender roept Hans de zeilboot op. Geen respons. Hans wil helemaal geen andere boot in zijn buurt, hij voelt zich kwetsbaar. Argwanend houd hij het schip van onder zijn grote hoed in de gaten. Een Fransman, voor elkaar onverstaanbaar, haalt zijn gitaar tevoorschijn. Let It Be klinkt het, Hans fluit stomverbaasd terug op zijn blokfluit, waarna ieder zijn eigen koers weer vervolgt.



Op de terugweg steekt Hans de oceaan over met in zijn kielzog nog zeven Nederlandse schepen. Met zijn groot bereik zender houd hij contact en noteert van allen iedere dag de positie, koers, dagafstand, barometerstand, wind en de bewolking. Zo wordt ook zijn signaal opgepakt door Rooie Carla, of hij een koud biertje lust? Uiteindelijk vinden ze elkaar op de immense oceaan, Rooie Carla naakt op het voordek, met een vishengel waaraan een koud blikje bier bungelt. Onrustige dromen beheersen zijn laatste dagen op zee. Gelukkig wacht na 365 dagen zijn lief hem op, wuivend op de kade.
Saskia Poelman
(zeilster en havenmeester op Texel en schrijft voor Zeilhelden over Zeezielen)



Tess-vlog: We zijn er bijna ..... [29-06-2015]

Ahoi allemaal!
De fondsenwerving loopt goed, maar ik ben er nog niet. Ik heb echt nog wat hulp nodig!
Momenteel zit ik op 12 duizend van de ?21.000,-. Nog 9 te gaan dus. Mijn ouders hebben een spaarpotje voor mijn studie. Daar kan maximaal zesduizend euro uit, maar betekent wel dat ik minder studiegeld heb voor later. Hoe minder ik daar uit haal, hoe beter het is.
Ik heb er dus nog minstens drieduizend te gaan!
Sponsoren zijn schaars maar toch zijn er genoeg. Maar vind ze maar 'ns! De ene keer een tientje, de andere keer een paar honderd (maar dat komt niet vaak voor...). Beetje bij beetje kom ik er!
Komend weekend hoop ik tijd te hebben om naar de marinedagen te gaan. Mijn licht opdoen bij de marine om te kijken of dat wellicht bij me past. Mooi voor een vlog!
Met vele groeten,
Tess



Revolutionaire vleugelboot uit '87 [27-06-2015]

Het was in de tijd dat het ontworpen werd een gedurfd en revolutionair ontwerp en nu nog ziet het er heel apart uit: de New Magic Breeze. Ontworpen door Dirk Zaal, gebouwd door Frans Maas en gevaren door Wytze van der Zee. Revolutionair ook dat een bank (NMB) zich waagde aan sponsoring van de zeilsport.
In 1987 won Wytse de AZAB (Azoren and back) met maar liefst 19 uur voorsprong op de nummer twee. Daarna deed Van der Zee nog aan vele double- en solo-wedstrijden mee zoals de Ostar en de Round Britain and Ireland. Die brachten niet de prijzen op waar zeiler en sponsor op hoopten. Het schip is alweer jaren in particuliere handen en voor de liefhebber nog een paar dagen op een veilingsite te koop. Misschien niet de snelste, wel de opvallendste boot in de haven!


Dienekatsea-blog: Selectieweekend SAS! [26-06-2015]
Dieneke zit in 4 VWO en wil volgend jaar met School At Sea mee.
Het selectieweekend komt eraan! Ik heb er zin in om de andere SaS-leerlingen weer te zien en nieuwe te ontmoeten. Aangezien ik vorig jaar ook heb meegedaan weet ik ongeveer wat me te wachten staat. Veel outdoor-activiteiten en ervaren hoe het straks aan boord ook zal gaan. Vorig jaar vond ik het vooral heel spannend, nu heb ik er vooral heel erg veel zin in! Het weekend vindt plaats op 10,11 en 12 juli in Bloemendaal. Er is op vrijdagavond ook een informatieavond voor alle ouders, daarna gaan zij naar huis en halen ze ons zondagavond weer op.
Ik zoek nog steeds leden voor de Club van 100. Daarvoor zoek ik honderd mensen die mij ieder 10 euro sponsoren. Alle leden van de Club krijgen tijdens mijn reis elke 3/4 weken een exclusieve update over mijn ervaringen aan boord en tijdens expedities. Wil je lid worden? Laat het me weten! Ik ben altijd te bereiken via de mail: dienekeatsea@gmail.com of laat een reactie achter op mijn blog.
Veel liefs,
Dieneke


VOR-Brandblog: Pieken, dalen en een open sollicitatie [24-06-2015]

De echte Volvo Ocean Race is voorbij. Oke, er is nog een inport race waar Alvimedica en Mapfre moeten bepalen wie 4e en wie 5e totaal wordt. Ik vraag mij alleen af hoe belangrijk dat (nog) is.

Wat waren het een heftige, mooie & intensieve maanden met hoge pieken en diepe dalen.
De Volvo Ocean Race 2014/2015 met een héél erg verdiende winst van Abu Dhabi. Ze lieten hun spullen heel, hielden het team bij elkaar, kregen geen strafpunten, zeilden tactisch slimme etappes en hebben gewoon fair & square iedereen verslagen.
Daarmee vergeleken hadden de andere teams (grote) issues:
? Vestas: dat mag duidelijk zijn
? Dong Feng: mast doormidden / strafpunt
? Mapfre: steeds wisselende schipper / strafpunten
? Alvimedica: nog nét hun tijd niet qua ervaring
? SCA: te weinig ervaring / strafpunten
? Brunel: oldskool sailing in new age racing

En toch vind ik het mooi dat Team Brunel zo trots is op dit uiteindelijke resultaat. Een 2e plaats was het hoogst haalbare in de huidige opzet en het lijkt erop dat ze zich er zelf ook bewust van zijn.

Zoals al zo vaak geschreven gaat de Volvo Ocean Race niet meer alleen om de ervaring van de Stuurman en Navigator, en met zoveel goede one-design zeilers aan boord kan het niet anders dan dat er strubbelingen zijn geweest na beslissingen van Bouwe/Cape. Door de opmerking van Cape na de finish in Göthenburg: Stefan Coppers is een unieke persoonlijkheid en zou de OBR overall prijs moeten winnen, trek ik gemakshalve ook maar even de conclusie dat ook Stefan het zwaar heeft gehad.

Eerlijk is eerlijk, ondanks Stefan zijn bruisende persoonlijkheid en (bijna) kinderlijke onschuld denk ik niet dat hij die OBR prijs gaat winnen.
Ten eerste was Stefan zijn Engels niet goed genoeg en moest alles eerst vertaald worden (kan hij niks aan doen, maar is wel onhandig). Daarom kon Stefan dus ook niet rechtstreeks twitteren zoals (vooral) Dong Feng veelvuldig deed.
De filmpjes over de Doldrums en weerssystemen met Gerd-Jan Poortman (e.a.) waren dan wel memorabel, hilarisch en leerzaam, maar als je de verslagen van de OBR?s op de VOR website hebt gevolgd weet je dat er vaker niet dan wel een verhaal vanaf Team Brunel bij zat.
En ten tweede, áls er al iets geschreven werd dan ging het over een verhuisbericht, wie de grootste eter was en over excuses als het resultaat tegenviel. Niks over de race, tactische beslissingen en keuzes die misschien niet zo handig waren.
Hoe anders was de berichtgeving vanaf vooral Team SCA, Dong Feng en Abu Dhabi via verschillende media. Door hun verhalen konden wij als ?bank-kijkers? de race, de keuzes en de ontberingen echt ervaren.
Ik vraag mij dan ook even hardop af of Stefan misschien onder embargo stond van Bouwe. Ik vond Team Brunel in dat opzicht nl. veel meer gesloten dan alle andere teams. Misschien is dat ook wel iets Nederlands?

Als Dong Feng zijn mast trouwens niet had verspeeld was Team Brunel waarschijnlijk zelfs 3e geworden. Maar het verspelen van een mast hoort ook bij de race. Er waren designers die zich in oktober al zorgen maakten over hoe extreem Dong Feng met de mast zeilde. Een soort van eigen schuld dikke bult. Net als de gescheurde J2 van Brunel bij Kaap Hoorn; neem je het risico, dan moet je ook op de blaren zitten als het mis gaat.

Met deze 2014/2015 editie nog niet eens voorbij ben ik nu al benieuwd naar over 3 jaar. De boten moeten allemaal nog een race mee en de grote vraag is met welke mensen en (vooral) met welke sponsoren.
Komt er nog een Chinese boot? Wie wordt de vervanger van Abu Dhabi? Wat gaat er gebeuren met de vrouwen in de Volvo Ocean Race? Wie wordt de sponsor van de Nederlandse boot? En wat gaat er gebeuren met Mapfre, Alvimedica en Vestas?

Over 3 jaar ben ik er in ieder geval graag (weer) bij! Hoe gaaf zou het zijn om als zeiler in het selectieproces mee te gaan! Dat zou een droom zijn die uitkomt!
Maar met een sales, marketing, projectmanagement rol bij de Volvo Ocean Race organisatie, een Team of een ander bedrijf ben ik misschien wel van veel grotere toegevoegde waarde..
Ik ben per direct beschikbaar.

Ik heb genoten en ik hoop jullie ook!
Ciao!
Angela


Team Live Your Dream aan de start van de volgende VOR! [22-06-2015]

Naast Sailing Holland is er nog 1 organisatie bezig zich stevig te profileren als nieuwe Nederlandse boot in de Volvo Ocean Race van 2017/18. Team Live Your Dream vaart sinds Lorient mee met de Volvo boten en staat nu in Gothenborg om iedereen te vertellen over hun droom: Laat chronisch zieken ook meevaren in de zwaarste zeilrace ter wereld. Onmogelijk? Dat dacht iedereen ook toen initiatiefnemer Olaf Oosterman begon aan zijn Leef je Droom project. Dat is nu een succesvolle organisatie waar chronisch zieke jongeren met sporten hun grenzen verleggen. En dan nu de Mount Everest van het zeilen!


VOR-Brandblog: Pitstop drukker dan Sail! [21-06-2015]
Bye, bye Brunel! (foto Olivier Ozinga)

Wow! Wat was het een gave pitstop!! Ik kan er gewoon (nog steeds) niet over uit! Ik zou graag willen beginnen bij het gekkenhuis aan de start, maar laat ik het rustig opbouwen..

Het is donderdagochtend 7.00u en ik ben mijn tas aan het pakken. Ik heb vanochtend eerst nog een sollicitatie in Amsterdam en ga daarna direct door naar Scheveningen. Gister was het 30 graden, morgen wordt het 15. Ik slaap op een boot, dus wil ook niet teveel meenemen. Uiteindelijk (bleek achteraf) had ik nét te weinig warme kleren mee. Een thermo-tje was welkom geweest, zeg maar.

In Scheveningen ging ik de komende dagen doorbrengen op een Hanse 47, de Moneypenny. Na de nodige ?hallo?s en hoe gaat het met jou? zijn we met z?n allen een kijkje wezen nemen op het festival terrein. Daar liepen wij direct tegen onze grote vriend Frans Sluyters op en hij nam ons mee op rondleiding over het hele terrein. Wat een ziet het er mooi uit! Wat is het gaaf! En wat is er goed over nagedacht. Ik ben een trotse Nederlander!!

De verwachtte aankomsttijd van de eerste boot werd door de organisatie geschat tussen 21.00-00.00. Gedurende de middag en avond verschoof deze tijd steeds meer en uiteindelijk werden wij door de havenwacht om 23.30u de haven uitgestuurd (1,5 uur voor aankomst moest je de haven uit zijn en ging de ingang/uitgang op slot).

Het was koud, nat, veel wind en druk! Om 01.15u zagen wij dan eindelijk Alvimedica op onze AIS (op ram koers met ons, dat dan weer wel). Onze ambitie was om hen onder ons langs te laten varen voor het beste beeldmateriaal. Lekker naïef als je bedenkt dat het pik-donker was. Om 01.30u raasde de boot dan ook onder ons door.
Oranje boven! Ben je niet Nederlands, dan maken wij jou dat wel!

Gezien de grote onderlinge tijdverschillen zijn wij na Alvimedica weer de haven in gegaan en hebben wij gekozen voor een (redelijke) nachtrust. In mijn geval was ik vooral blij met mijn WARME bedje.


Nog 3 te gaan (foto Olivier Ozinga)

De volgende dag lagen alle boten in het (welbekende) rijtje in de haven. Wat liep er al een publiek! Ik had een redelijk druk programma, kwam héél veel bekenden tegen en voordat ik het wist was de dag alweer voorbij!

Na het concert van de Golden Earring en de huldiging van Team SCA (Carolijn Brouwer) en Team Brunel besloten wij de dag af te sluiten. Ik had het (weer) koud!

De volgende dag.. De adrenaline giert door mijn lijf. De start!! En wij gaan het van dichtbij meemaken. Ik voel mij net een skippy bal. Als een klein kind sta ik te stuiteren!
Om 10.30u begonnen wij onze poging om de haven te verlaten. Wat was het druk! Sail Amsterdam is er niks bij (echt!!). Om 11.00u horen wij door de marifoon dat de haven nu toch echt dicht gaat en dat degenen die nog niet buiten zijn pech hebben tot na de start van Alvimedica.


Gerd-Jan en kids dansend naar de boot (video Julia Aartsen)

Ik draai mij om en zie Team Alvimedica tussen het publiek door naar buiten varen. Ik hoop maar dat iedereen weet wat ie doet..
De start is tussen het havenhoofd, daarna BB om een boei voor de pier van Scheveningen (A) en daarna SB om een boei iets voorbij het havenhoofd (B) om vervolgens de route richting Götenburg aan te vangen. Tussen A en B was het net wel, net niet een kruisrak.

Ergens was het saai (dacht ik), omdat de boten op tijd van binnenkomst moesten starten. Dus je zag iedere keer 1 boot het havenhoofd uitkomen.
Maar ik heb mij vergist: hoe gaaf was dit! Bij Alvimedica ging alles nog wel ok. De toeschouwer boten hielden zich redelijk aan de regels en bleven binnen hun gemarkeerde box.

Maar bij Mapfre (de start na Dong Feng) ging het mis!
De wind was iets gedraaid, dus na boei A moest Iker naar boei B kruisen. Hij koos ervoor om na de boei ronding eerst even door te varen. Rechtstreeks de toeschouwers box in! Heb je ooit iets laten vallen in een grote groep mieren? Heb je gezien hoe ze dan allemaal een kant opschieten om vervolgens in de aanval te gaan? Hetzelfde gebeurde hier, maar dan met boten tussen de 5 en 30 meter plus.
Wat een gekkenhuis! Dikke golven, stroming, weinig wind én verschillende schipper niveaus.. dan kan het mis gaan en bij ons gebeurde dat ook. Een zeiljacht (zonder steunzeil, dus een soort van stuiterbal op de golven) liet zich gek maken door de hectiek, verloor controle en knalde tegen ons op. En ik heb het gefilmd!!
De schrik zat er goed in, maar het hek was ook van de dam! Niemand hield zich nog aan het gemarkeerde gebied op het moment dat Brunel als 4e moest starten. Wat een chaos!
Vreemd. Alvimedica zeilde na boei A helemaal voorbij boei B naar een ander geel punt op de horizon voordat ze hun weg richting Götenburg aanvingen. Het resultaat was dat Dong Feng hun 1hr43 achterstand direct wisten te verkleinen en al snel het gat grotendeels gedicht hadden. Bij ons heerste de vraag of wij de enigen waren die het was opgevallen? Foute kaart, foutje van de navigator of een tactische beslissing die niet goed uitpakte? Ik ben benieuwd of we daar nog iets over te lezen krijgen..

Na het gekkenhuis van Team Brunel startten Abu Dhabi en Vestas nagenoeg alleen. Ik denk dat ze er niet verdrietig om waren. Zij konden lekker rustig hun gang gaan en hadden geen last van idiote toeschouwers acties. Hun deel hadden ze waarschijnlijk op andere stopovers wel al gehad. Toch 2 bijzondere boten met bijzondere verhalen. Beiden winnaars.


Team SCA klaar voor vertrek

Als 7e en laatste was het de beurt aan Team SCA met de Scheveningse Carolijn Brouwer aan boord. Het toeschouwersveld was inmiddels gehalveerd, maar iedereen was inmiddels wel brutaal geworden (wij ook!). Het resultaat: mooie fotos en filmpjes (niet in de buurt van professioneel, maar toch) zonder het team tot last te zijn geweest.

Om 18.00u lagen wij weer op ons vertrouwde plekje in de haven. Het was een dag om in te lijsten! Wat een belevenis! Het concert van Anouk, miss Montreal e.a. heb ik aan mij voorbij laten gaan. Mijn helden zijn op weg naar Götenburg.
Om 19.00u ben ik in de auto gestapt richting Sneek met de top 250 zomer hits van 538 door de luidsprekers.
Zomer is het niet, maar ik voel mij wel warm en gelukkig van binnen!
Angela


Test je kennis over de VOR #6 [21-06-2015]

Het antwoord op de laatste vraag, hoe heet de Griekse God van de Zee is Poseidon. Het ritueel van de Neptunes traditie is dat de nieuweling wordt ingesmeerd met een smurrie, de Neptunes, de verklede schipper maakt hem dan schoon en daarna krijgt de dopeling een bijnaam en oorkonde.
Meer informatie over dit project van Podium, het bureau gespecialiseerd in educatieve communicatie, is te vinden op podium.nl


Haagse modellen: Jurgen Ozinga Wagenstraat 137, Den Haag [20-06-2015]
Copyright: Denicolai & Provoost, West Den Haag / foto: Jhoeko
Een jaar geleden moest Jurgen Ozinga omwille van gezondheidsredenen z?n Noordzeebotter van 1908 verkopen tegen een vriendenprijsje aan zijn vriend met wie hij al jaren samen voer op het schip. Als hij nu aan boord stapt blijft hij kapitein. Zijn kooi blijft onherroepelijk zijn kooi. Dit heeft niet zozeer met autoriteit te maken, nuanceert hij, dit zijn nu eenmaal de huisregels aan boord. 10 jaar geleden kreeg hij van zijn zoon dit scherpe jacht cadeau. Net als de botter moet dit schip om en bij de 17 meter lang zijn. Hij blijft ernaar kijken. Hij toont het aan het venster omdat hij een herkenbaar punt wil zijn voor anderen. Insecten vertegenwoordigen meer dan driekwart van de dieren. In één vierkante meter bosgrond treft men gemiddeld 150.000 insecten. Voor het Haagse Bos, een gebied van ongeveer 100 ha, maakt dat snel berekend 150.000.000.000 levende wezens.
Voorafgaand aan de VOR-stopover in Scheveningen toont Zeilhelden dagelijks een selectie uit modelschepen in Den Haag, tentoongesteld op vensterbanken, zichtbaar vanaf de straat.



Test je kennis over de VOR #5 [20-06-2015]

Windkracht 8 was het antwoord op de vraag die we gisteren stelden. Die windsterkte komt vaak voor in het gebied rond Kaap Hoorn. Dat is het zuidelijkste puntje van Zuid Amerika. Voordat je daar bent moet je de evenaar over. Doe je dat voor de eerste keer dan krijg je te maken met Neptunus. Neptunus is een Romeinse god, maar ook de Grieken kenden een god van de zee. Hoe heet die?
Wat is het ritueel bij de eerste oversteek van de evenaar?
Deze vraag komt uit het lespakket voor basisscholen dat speciaal is gemaakt door Podium, een bureau gespecialiseerd in educatieve communicatie.


Haagse modellen: Woonzorgcentrum Rivierenbuurt, Christoffel Plantijnstraat 3, Den Haag [19-06-2015]
Copyright: Denicolai & Provoost, West Den Haag / foto: Jhoeko
Deze zeilboot is de laatste in de collectie van de Rivierenbuurt. Tijdens een gesprek met een paar bewoners van het centrum komt Ton van de Geer op de proppen met een verhaal over de oorbel van vissers. Elke visser draagt er een. De kleur van de oorbel stemt overeen met de thuishaven. Het is een soort paspoort ter identificatie van de stoffelijke overschotten na een scheepsramp. Maar soms heb je ook vissen in zee met zo?n modieus gekleurde piercing. Beste lezer, sta ons nog eens toe om voor de zoveelste keer van de hak op de tak te springen. Al was het maar als een bescheiden ode aan één van de mooiste bekwaamheden van het menselijk brein: de vrije associatie. Want, beste lezer, neem nu de aardworm, en in het bijzonder de verhouding met zijn context. De aardworm slikt zijn context in, verteert en ontlast het, teneinde te overleven en zich voort te bewegen in zijn omgeving.
Voorafgaand aan de VOR-stopover in Scheveningen toont Zeilhelden dagelijks een selectie uit modelschepen in Den Haag, tentoongesteld op vensterbanken, zichtbaar vanaf de straat.



Test je kennis over de VOR #4 [19-06-2015]

Het antwoord op de vraag van gisteren voor hoeveel slachtoffers zorgt de plastic soep in onze oceanen is: 100.000 slachtoffers vallen er onder onder zeezoogdieren en nog een miljoen zeevogels vinden daardoor de dood. Wat je er zelf aan kunt doen is eigenlijk gemakkelijk; gebruik zo min mogelijk plastic verpakkingsmateriaal, dus brood in een trommel en geen plastic zakken voor de boodschappen.
Dat brengt ons bij de volgende vraag: Zeilers willen altijd wind, maar wat weten we er eigenlijk van. Weermannen en vrouwen hebben het vaak over windsnelheden van zoveel kilometer per uur , weet jij bijvoorbeeld hoe hard het waait als ze zeggen 65 kilometer per uur? Hoeveel Beaufort is dat dan?
Deze vraag komt uit het lespakket voor basisscholen dat speciaal is gemaakt door Podium, een bureau gespecialiseerd in educatieve communicatie.


Vloggen doe je zo! [18-06-2015]
Job vlogt over de Optimist on Tour in Zwolle. Beetje lange vid, maar goed voorbeeld voor vloggers. Mocht je nog naar de Optimist on Tour willen dan kan dat vanaf vandaag tot 20 juni op het strand van Scheveningen. En als je toch in de buurt bent, check de Zeilhelden bootcamp in de haven, te herkennen aan de Zeilheldenvlag.



Haagse modellen: Woonzorgcentrum Rivierenbuurt, Christoffel Plantijnstraat 3, Den Haag [18-06-2015]
Copyright: Denicolai & Provoost, West Den Haag / foto: Jhoeko
Ook deze zeilboot maakt deel uit van het zorgcentrum. Als kind zag Mevrouw Hazenbroek een V2 overvliegen richting Engeland en ze hoorde dat hij haperde. Ze ging schuilen in een telefooncel. Levensgevaarlijk! riep een bankdirecteur en haalde haar binnen. De raket kwam iets verder neer op een wijk in Den Haag. Enkele jaren na de oorlog gaf Von Braun toe dat het ontwerpteam, ook na controle van alle berekeningen, in eerste instantie allerminst overtuigd was van de luchtwaardigheid van de V2. Niemand wist zeker of de raket met een snelheid van vijfmaal het geluid stabiel bleef zonder te gaan tuimelen. Houtduiven zijn bekend voor hun snelle vlucht en scherpe blik. Ze voeden zich met allerlei zaden, met name eikels en beukennootjes, die ze geheel doorslikken. Het gebeurt wel eens, tijdens een doortocht onder eiken en beuken, dat men verrast wordt door een stortbui van hun vruchten, ontsnapt aan de rotzooiende snavels hoog tussen de takken.
Voorafgaand aan de VOR-stopover in Scheveningen toont Zeilhelden dagelijks een selectie uit modelschepen in Den Haag, tentoongesteld op vensterbanken, zichtbaar vanaf de straat.





Copyright & Colofon